اثربخشی طرحواره درمانی بر حساسیت به طرد در دانشجویان دختر با علائم اضطراب فراگیر
محورهای موضوعی : psychotherapyزهرا دیانی 1 , سمانه قوشچیان چوبمسجدی 2
1 - کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی کومش، سمنان، ایران.
2 - دکتری، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی کومش، سمنان، ایران
کلید واژه: اضطراب فراگیر, طرحواره درمانی, حساسیت به طرد, دانشجویان,
چکیده مقاله :
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر حساسیت به طرد در دانشجویان دختر با علائم اضطراب فراگیر انجام گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دختر مراجعه کننده به مرکز مشاوره دانشگاه آزاد سمنان در سال تحصیلی1404-1403 بود که توسط روانپزشک به عنوان فرد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر تشخیص داده شده بودند. پس از مصاحبه بالینی و با در نظر گرفتن ملاکهای ورود و خروج، 32 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (16 نفر) و کنترل (16 نفر) قرار گرفتند. سپس هر دو گروه به وسیله پرسشنامه حساسیت به طرد داوني و فلدمن (1996) مورد ارزیابی قرار گرفتند. افراد گروه آزمایش 12 جلسه طرحواره درمانی را در طول دو ماه و بهصورت یک جلسه 45 دقیقهای در هر هفته دریافت کردند. در پایان دوره درمان مجددا هر دو گروه پرسشنامه حساسیت به طرد را تکمیل کردند. دادهها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشان داد تفاوت معنیداری میان گروه آزمایش و گواه از لحاظ حساسیت به طرد وجود دارد (01/0 P<) و پس از ارائه درمان میزان حساسیت به طرد گروه آزمایش نسبت به پیشآزمون و گروه گواه بهطور معنیداری کاهش یافت و در اضطراب دانشجویان دختر تغییرات معناداري ایجاد شد. نتایج این بررسی نیز بخشی از توانمندي هاي این روش در زمینه درمان حساسیت به طرد در دانشجویان دختر را نشان داده و میتواند کاربرد آن را به عنوان درمان موثر در حساسیت به طرد نشان دهد.
The present study aimed to investigate the effectiveness of schema therapy on rejection sensitivity in female students. The research method was a quasi-experimental pre-test-post-test with a control group. The statistical population of this study was all female students referred to the counseling center of Semnan Azad University in the academic year 2023-2024. After clinical interviews and considering the inclusion and exclusion criteria, 32 people were selected through purposive sampling and randomly assigned to two experimental groups (16 people) and control groups (16 people). Then, both groups were evaluated using the Downey and Feldman (1996) rejection sensitivity questionnaire. The experimental group received 12 sessions of schema therapy over two months, one 45-minute session per week. At the end of the treatment period, both groups completed the rejection sensitivity questionnaire again. The data were analyzed using the univariate analysis of covariance method. The results of data analysis showed that there was a significant difference between the experimental and control groups in terms of rejection sensitivity (P<0.01) and after treatment, the level of rejection sensitivity in the experimental group was significantly reduced compared to the pre-test and control groups, and significant changes were made in the anxiety of female students. The results of this study also showed some of the capabilities of this method in the field of treating rejection sensitivity in female students and can demonstrate its use as an effective treatment for rejection sensitivity.
رفائلی، اشکول؛ برنستین، دیوید و یانگ، جفری (١٣٩٨). تندآموز طرح واره درمانی. ترجمه مهدی فرجی. تهران: نشر ارجمند (سال نشر اثر به زبان اصلی، ٢٠٠٧).
عامری، نرجس (1401). روابط ساختاری طرحوارههای ناسازگار اولیه با ولع مصرف در افراد وابسته به مواد تحت درمان نگهدارنده با متادون: نقش میانجی شفقت به خود. فصلنامه علمی اعتيادپژوهي، 16(۶۶)، 47-70. http://etiadpajohi.ir/article-۱-۲۸۲۸-fa.html
قلی زاده، دنیا . (1401). اثربخشی طرحواره درمانی بر خودانتقادی و خودتنظیمی هیجانی زنان افسرده. فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی, 17(67), 219-227. doi: 10.22034/jmpr.2022.15304
یانگ، جفری؛ کلوسکو، ژانت؛ ویشار، مارجوری (١٣٩٩). طرحواره درمانی (راهنمای کاربردی برای متخصصین بالینی). جلد اول. ترجمه حمیدپور و اندوز. تهران: نشر ارجمند. (سال نشر اثر به زبان اصلی، ٢٠٠٣).
References
Dhira, T. A., Rahman, M. A., Sarker, A. R., & Mehareen, J. (2021). Validity and reliability of the Generalized Anxiety Disorder-7 (GAD-7) among university students of Bangladesh. PloS one, 16(12), e0261590. DOI: 10.1371/journal.pone.0261590
Foxhall, M., Hamilton‐Giachritsis, C., & Button, K. (2019). The link between rejection sensitivity and borderline personality disorder: A systematic review and meta‐analysis. British Journal of Clinical Psychology, 58(3), 289-326. DOI: 10.1111/bjc.12216
Javaid, S. F., Hashim, I. J., Hashim, M. J., Stip, E., Samad, M. A., & Ahbabi, A. A. (2023). Epidemiology of anxiety disorders: global burden and sociodemographic associations. Middle East Current Psychiatry, 30(1), 44. https://link.springer.com/article/10.1186/s43045-023-00315-3
Kraines, M. A., Kelberer, L. J., & Wells, T. T. (2018). Rejection sensitivity, interpersonal rejection, and attention for emotional facial expressions. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 59, 31-39. DOI: 10.1016/j.jbtep.2017.11.004
Straarup, N. S., Renneberg, H. B., Farrell, J., & Younan, R. (2022). Group schema therapy for patients with severe anxiety disorders. Journal of Clinical Psychology, 78(8), 1590-1600. DOI: 10.1002/jclp.23351
Trindade, S. C., Sousa, L. F. F. D., & Carreira, L. B. (2021). Generalized anxiety disorder and prevalence of suicide risk among medical students. Revista Brasileira de Educação Médica, 45(02), e061. DOI:10.1590/1981-5271v45.2-20200043.ing