الگو و چارچوب راهنما برای دانشگاه نوآور و ارزش آفرین
الموضوعات : عمومى
1 - پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و عضو هیأت مدیره جمعیت ایرانی پیشبرد ارتباط صنعت و دانشگاه
2 - دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیرکبیر
الکلمات المفتاحية: ارتباط صنعت و دانشگاه, دانشگاه نوآور و کارآفرین, دانشگاه ارزشآفرین, دانشگاه نسل سوم, چارچوب راهنمای مؤسسه آموزش عالی نوآور,
ملخص المقالة :
حرکت در مسیر نوآوری و ارزشآفرینی و ایفای مطلوب مسئولیت اجتماعی یکی از محورهای تحول دانشگاه ها در سال های گذشته بویژه در دو دهه اخیر است. دانشگاه نوآور و ارزشآفرین که تعاریف مختلفی برای آن ارائه و ابعاد و ملاک های متعددی برای معرفی و ایجاد آن پیشنهاد شده است، یکی از ابتکارات و ایدههای نو برای تحول در نظام های دانشگاهی است. بهرغم شناسایی و معرفی مؤلفهها و معیارهای مختلف برای دانشگاه نوآور و ارزشآفرین، ایجاد این نوع دانشگاه و حرکت هدفمند و مدیریتشده در مسیر نوآوری و ارزشآفرینی، مستلزم نقشه راه جامع و چارچوب راهنمای اقدام متوازن میباشد. در راستای تحوّل منظم و دستیابی به یک الگوی جامع، یک چارچوب راهنما شامل هشت بُعد، به مثابه یک برنامه اقدام و مدل عملیاتی دانشگاه نوآور و ارزشآفرین توسط کمیسیون اروپایی و سازمان همکاریهای اقتصادی و توسعه، طراحی و در بیش از 600 دانشگاه و مؤسسه آموزش عالی در اروپا و جامعه کشورهای سازمان همکاری های اقتصادی و توسعه استفاده شده است. در این مقاله، به روش مرور اسنادی، الگو و چارچوب راهنمای دانشگاه نوآور و ارزشآفرین بعنوان هدایتنامۀ عمدتاً اروپایی، برای تحول تدریجی و نظاممند دانشگاه های موجود به دانشگاه نوآور و ارزشآفرین با رعایت ملاحظات محلی معرفی شده است. همه انواع دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی کشور بهرغم مأموریت های متمایز، با یادگیری و اقتباس فعال و مولد از این الگو و انطباق تدریجی شرایط خود با ابعاد و ملاک های آن، می توانند
1. دراکر، پیتر (1373)، مدیریت آینده، مترجم: عبدالرضا رضایینژاد، تهران: نشر رسا.
2. عزیزی، محمد و شفیعزاده، احسان (1392)، دانشگاه کارآفرین، تهران: گزارش مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
3. مهدی، رضا و شفیعی، مسعود (1397)، نقش¬آفرینی و ظرفیت سازی دانشگاههای نسل چهارم برای توسعه محلی و منطقهای، نشریه صنعت و دانشگاه، شماره 36-35، صص 22-1.
4. مهدی، رضا (1398)، درآمدی بر تعامل دانشگاه با محیط پیرامون، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
5. مهدی، ر.ضا، شفیعی، مسعود. و سینایی، عطاالله. (1398)، درآمدی بر دانشگاه نوآور و کارآفرین، تهران: نشر جامعهشناسان.
6. Abu-Saifan, S. (2012). Social entrepreneurship: Definition and boundaries. Technical Innovation Management Review, 22–27. Retrieved from http://timreview.ca/sites/default/files/article_PDF/Saifan_TIMReview_February2012_2.pdf.
7. Blackmore P., Blackwell P. (2006), Strategic leadership in academic development, Higher Education 31(3), pp. 373-387.
8. Bok, D. (2003), Universities in the market place, the commercialization of higher education, Princeton University Press, USA.
9. Clark, B.R. (1998), Creating Entrepreneurial Universities: Organizational Pathways to Transformation. Oxford, New York, and Tokyo: IAU Press, Pergamon. Coduras, A., D. Urbano, A. Rojas and S. Martínez (2008). The relationship between university support to entrepreneurship with entrepreneurial activity in Spain: A GEM data based analysis’, International Advances in Economic Research, 14(4): 395–406.
10. Coduras, A., J., Levie, D. Kelley, R. Saemundsson and T. Schott (2010), Global Entrepreneurship Monitor Special Report: A Global Perspective on Entrepreneurship Education and Training, Babson Park, MA: Babson College.
11. Davies, G. K. (1986). The importance of being general: Philosophy, politics, and institutional mission statements. In J. C. Smart (Ed.), Higher education: Handbook of theory and research (Vol. 2, pp. 85–102). New York, NY: Agathon Press.
12. Deem R. (2001), Globalization, new managerialism, academic capitalism and entrepreneurialism in universities: is the local dimension important? Comp Education 37(1), pp. 7-20.
13. Etzkowitz, H. (1998). The norms of entrepreneurial science: cognitive effects of the new university –industry linkages, Research Policy, Vol. 27, pp. 823-833.
14. Etzkowitz, H. & Mello J. (2004), Rise of the Brazilian Triple Helix’, International Journal of Technology Management and Sustainable Development, 2(3), pp. 159-171.
15. EU/OECD (2012), A Guiding Framework for Entrepreneurial Universities, Final version 18th December 2012
16. EU/OECD (2018), Supporting Entrepreneurship and Innovation in Higher Education in The Netherlands, OECD Skills Studies, OECD Publishing, Paris/EU, Brussels, https://doi.org/10.1787/9789264292048.
17. EU/OECD (2019a), Introduction to HEINNOVATE and its seven dimensions, www.heinnovate.eu
18. EU/OECD (2019b), Supporting Entrepreneurship and Innovation in Higher Education in The Italy, OECD Skills Studies, OECD Publishing, Paris/EU, Brussels, https://doi.org/10.1787/43e88f48.
19. EU/OECD (2019c), Supporting Entrepreneurship and Innovation in Higher Education in the Croatia, OECD Skills Studies, OECD Publishing, Paris/EU, Brussels.
20. Fayolle A., O. Basso & Bouchard V. (2010), Three levels of culture and firms’ entrepreneurial orientation: A research agenda, Entrepreneurship and Regional Development, 22(7), p707-730.
21. Gibb, A. (2005), Towards the Entrepreneurship University; Entrepreneurship Educdation as a Lever for Change. The National Council for Graduate Entrepreneurship (NCGE), UK, policy paper 3.
22. Hendrickson, R. M., Lane, J.E., Harris J.T. & Dorman, R. H. (2013). Academic Leadership and Governance of Higher Education, USA, Stylus Publishing.
23. Jacob, M., Lundqvist, M. & Hellsmark, H. (2003), Entrepreneurial Transformations in the Swedish University system: The Case of Chalmers University of Technology. Research Policy, 32(9), pp. 1555-1568.
24. Keyton J. (2002), Understanding Communication Processes, University of Colorado Press.
25. Kirp D.L. (2003), Shakespeare, Einstein and the bottom line. The marketing of higher education. Harvard University Press, Cambridge.
26. Kirby, D.A. (2006), Creating entrepreneurial universities in the UK: Applying entrepreneurship theory to practice, Journal of Technology Transfer, 31(5), pp. 599-603.
27. Kreitner, R. & Kinicki A. (2003), Organizational Behavior, McGraw Hill Press, pp. 46-49.
28. Mackanzie N. G. & Zhang Q. (2014), A regioanal perspective on the EU: Practices and Policies, Handbook on the Entrepreneurial University, Edward Elgar Publishing, pp.188-208.
29. Maurrasse, D. J. (2001). Beyond the campus: How colleges and universities form partnerships with their communities. New York, NY: Routledge.
30. OECD (2017). Knowledge Triangle Synthesis Report – Enhancing the Contributions of Higher Education and Research to Innovation, Paris: OECD.
31. Ropke, J. (1998). The Entrepreneurial University: Innovation, Academic Knowledge Creation and Regional Development in a Globalized Economy. Department of Economics, Philipps-Universitat, Marburg, Germany.
32. Sijde, Peter V. D. (2006), New Concepts for Academic Entrepreneurship, Twente University. Subotzky, G. (1999), ‘Alternatives to the entrepreneurial university: New modes of knowledge production in community service programs’, Higher Education, 38(4), pp. 401-440.
33. Van Vught F. (2008), Mission Diversity and Reputation in Higher Education. Higher Education Policy, 2008, 21, pp. 151-174, International Association of Universities 0952-8733/08, www.palgrave-journals.com/hep.
34. Wissema, J. G. (2009), Towards the Third Generation University: Managing the University in Transition, Cheltenham, UK and Northampton, MA, SA: Edward Elgar.