«روایت» در اندیشۀ مدنی هانا آرنت
الموضوعات : پژوهش سیاست نظری
محدثه تیموری
1
,
عباس منوچهری
2
1 - دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 - استاد گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
الکلمات المفتاحية: روایت, هانا آرنت, اندیشه مدنی, عمل و زندگی نیک.,
ملخص المقالة :
مفهوم «روایت» در دهه‌های اخیر، هم‌زمان با تحولات زبان‌شناسی و نظریه روایت، به یکی از مباحث مهم فلسفه تاریخ تبدیل شده است. این مقاله روایت‌گری را در اندیشه هانا آرنت به منزله رویکردی هنجاری و توانشی وجودی بررسی می‌کند؛ رویکردی که امکان فهم جهان، کنش انسانی و زندگی سیاسی را فراهم می‌آورد. با توجه به جایگاه پدیدارشناسی در شیوه اندیشیدن آرنت، پژوهش حاضر با رویکردی پدیدارشناسانه و با بهره‌گیری از روش بینامتنیتی، آثار او را در نسبت با سنت‌های فکری مرتبط، به‌ویژه آرای ارسطو، تحلیل می‌کند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که روایت در اندیشه آرنت با ظهور «کیستی» انسان، ماندگاری کنش، شکل‌گیری جهان مشترک و تحقق زندگی نیک پیوندی بنیادین دارد. از این منظر، روایت‌گری یکی از مؤلفه‌های اساسی اندیشه مدنی آرنت و افقی برای فهم سیاست و روابط انسانی به شمار می‌آید.
آرنت، هانا (۱۴۰۱الف) وضع بشر، ترجمه مسعود علیا، چاپ دهم، تهران، ققنوس.
-------- (۱۴۰۱ب) اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی، ترجمه عباس باقری، تهران، نشرنی.
-------- (۱۴۰۲) آزادی آزاد بودن و چند مقاله دیگر، ترجمه هاجر خرقانی، چاپ دوم، تهران، خوب.
-------- (1396) انسان‌ها در عصر ظلمت، ترجمه مهدی خلجی، نشر دیجیتال سازمان توانا.
ابنسور، میگل (۱۴۰۲) دموکراسی علیه دولت، ترجمه فواد حبیبی و امین کرمی، چاپ سوم، تهران، ققنوس.
احمدی، بابک (۱۳۸۲) ساختار و تأویل متن، چاپ ششم، تهران، مرکز.
تامس، براتون (۱۴۰۲) مفاهیم بنیادی و روش‌های تحلیل روایت، ترجمه حسین پاینده، چاپ چهارم، تهران، مروارید.
تدین‌راد، علی و سارا نجف‌پور (۱۴۰۲) «سیاست و داستان‌سرایی؛ کارکردها و مؤلفه‌های (داستان) در سیاست بر اساس آرای هانا آرنت»، پژوهش‌های راهبردی سیاست، سال یازدهم، شماره ۴۵ (پیاپی ۷۵)، تابستان، صص 133-168.
DOI: 10.22054/QPSS.2022.69846.3105.
فی، برایان (۱۳۹۰) پارادایم‌شناسی علوم انسانی، ترجمه مرتضی مردیها، تهران، پژوهشکده مطالعات راهبردی.
سیم، استوارت (۱۳۹۴) لیوتار و ناانسان، تهران، مهرگان خرد.
کریستوا، ژولیا (۱۴۰۱) هانا آرنت: زندگی روایت است، ترجمه مهرداد پارسا، چاپ سوم، تهران، شوند.
معین‌زاده، مهدی (۱۳۹۹) تلائم نظر و عمل در تلقی از علوم انسانی به‌مثابه فرونسیس، تهران،ا پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
یانگ، جولیان (۱۴۰۱) فلسفه تراژدی (از افلاطون تا ژیژک)، ترجمه حسن امیری‌آرا، چاپ چهارم، تهران، ققنوس.
Arendt, H. (1968) What is freedom? In Between past and future (p. 153), New York, Viking Compass Books.
-------------- (2005) The promise of politics (J. Kohn, Ed.), Schocken.
Aristoteles (1994) Poetik. Stuttgart Reclam.
Aristotle (1963) Nicomachean ethics (W. D. Ross, Trans.), Oxford: Clarendon Press.
---------- (1984) Poetics (1450a.15) In The complete works of Aristotle (Vol. 2, p. 2320) .
Bal, M. (2009) Narratology: Introduction to the theory of narrative (3rd ed.), Toronto: University of Toronto Press.
Barthes, R. (1982) Introduction to the structural analysis of narratives. In S. Sontag (Ed.), A Barthes reader (pp. 251-252), New York: Hill and Wang.
Benhabib, S. (1990) Hannah Arendt and the redemptive power of narrative, Social Research: An International Quarterly, 57(1), 167-196.
Bernstein, R. J. (1977) Hannah Arendt: The ambiguities of theory and practice. In Political theory and praxis: New perspectives (p. 65) .
Bracht, K. (2020) The art of social distancing according to Hannah Arendt.
Curthoys, N. (2002) Hannah Arendt and the politics of narrative, Journal of Narrative Theory, 32(3), 348-370.
DOl: 10.1353/jnt.2011.0070.
Gadamer, H.-G. (2004) Truth and method (2nd ed., J. Weinsheimer & D. G. Marshall, Trans.), Continuum.
Gauthier, R. A., & Jolif, J. Y. (1970) L'éthique à Nicomaque: Introduction, traduction et commentaire, Louvain: Publication Universitaires de Louvain.
Habermas, J. (1990) Moral consciousness and communicative action, Cambridge, MA: MIT Press.
Irwin, T. (1985) Nicomachean ethics, Indianapolis: Hackett.
Jameson, F. (1982) The political unconscious: Narrative as a socially symbolic act, Ithaca: Cornell University Press.
Kristeva, J. (1980) Desire in Language: A Semiotic Approach to Literature and Art. Columbia University Press.
Lyotard, J.-F. (1979) The postmodern condition: A report on knowledge, University of Minnesota Press.
------------------ (1984) The postmodern condition (G. Bennington & B. Massumi, Trans., Vol. 10), Theory and History of Literature.
Morgenstern, K. (2014) Funktionen der Narrativität für das politische Denken bei Hannah Arendt. In W. Hofmann, J. Renner, & K. Teich (Eds.), Narrative Formen der Politik (pp. 191-209), Springer Fachmedien Wiesbaden.
https://doi.org/10.1007/978-3-658-02744-5.
Nussbaum, C. M. (2001) The fragility of goodness: Luck and ethics in Greek tragedy and philosophy, Cambridge University Press.
Straßenberger, G. (n.d.). Über das Narrative in der politischen Theorie, Berlin: Akademie Verlag.
DOI:10.1524/9783050084732.
Weißpflug, M. (2014) Erzählen und urteilen: Narrative politische Theorie nach Hannah Arendt. In W. Hofmann, J. Renner, & K. Teich (Eds.), Narrative Formen der Politik (pp. 209-227), Springer Fachmedien Wiesbaden.
https://doi.org/10.1007/978-3-658-02744-5_12.