مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری جغرافیا (فصلنامه علمي ـ پژوهشي و بين المللي انجمن جغرافيايي ايران) 2996-2717 15 55 2018 12 20 Assessing the Social and Physical Environment Quality of Residential Neighborhoods with Residential Satisfaction approach (Case study: Rasht Township) سنجش کیفیت محیط اجتماعی و فیزیکی محلات مسکونی با رویکرد رضایتمندی سکونتی (مطالعه موردی: شهر رشت) 0 0 fa شمیلا الله یاری اصلی ارده دانشگاه گیلان مریم جعفری مهرآبادی دانشگاه گیلان اصغر شکرگزار دانشگاه گیلان 2019 9 23 Measuring residential quality as an important part of quality of life is a tool for evaluating urban planning and policymaking to provide a platform for future actions. Therefore, this research focuses on the quality of social and physical environment of residential neighborhoods in Rasht city which has been done by descriptive-analytical method and using a residential satisfaction approach in the form of field survey completion. The reliability of the questionnaire was measured by Cronbach's alpha and the data were analyzed using SPSS software and statistical methods such as path analysis and One-sample T-test. Given the results, in social environment, indicators of vitality of neighborhood and thrust to sellers are at a desirable level and indicators of right of children, right of animal and continue living with acquiring better economic conditions are undesirable and in physical environment, indicators of cleanliness of passages and cleanliness of residents in neighborhood are above the average level of quality and indicators of urban furniture quality, existence of trees alongside of streets, safety related to car travelling, pavements and asphalt of pathways and beauty of outside and appearance of the buildings in neighborhood are undesirable. In general, residents are satisfied with the social environment but are dissatisfied with the physical environment. In social environment, right of children and meets expectations by neighborhood and in physical environment, cleanliness of residents and outside beauty of the buildings in neighborhood were respectively important according to the residents. In general, in viewpoint of residents, the importance of the social environment and the physical environment to be approximately equal. سنجش کیفیت سکونتی به عنوان بخش مهمی از کیفیت زندگی، به مثابه ابزاری برای ارزیابی سیاستگذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های شهری است تا زمینه‌ای برای اقدامات آینده فراهم آورد. بنابراین این پژوهش بر کیفیت محیط اجتماعی و فیزیکی محلات مسکونی شهر رشت متمرکز شده که با استفاده از رویکرد رضایتمندی سکونتی در قالب تکمیل پرسشنامه میدانی، به روش توصیفی- تحلیلی و از نوع پیمایشی انجام گرفته است. پایایی پرسشنامه توسط آلفای کرونباخ سنجیده شده و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و روش‌های آماری همچون تحلیل مسیر و آزمون T تک‌نمونه‌ای تحلیل شده‌اند. بر‌اساس نتایج حاصل، در محیط اجتماعی، شاخص‌های مسئولیت در قبال سرزندگی محله و اعتماد به کسبه در بهترین شرایط و شاخص‌های حقوق کودکان، حقوق حیوانات و تمایل به ماندن در محله در صورت کسب شرایط اقتصادی بهتر، در سطح نامطلوب قرار گرفته‌اند و در محیط فیزیکی، شاخص‌های نظافت معابر محله و نظافت مردم در محله در مطلوبترین وضعیت و شاخص‌های کیفیت مبلمان شهری در محله، وجود درختان و سایه آنها، ایمنی مربوط به تردد اتومبیل، آسفالت و سنگفرش معابر و زیبایی نمای ساختمان‌ها پایین‌تر از سطح متوسط کیفیت قرار گرفته‌اند. به طورکلی، ساکنین از محیط اجتماعی راضی اما از محیط فیزیکی ناراضی بوده‌اند. هم چنین در محیط اجتماعی، شاخص‌های حقوق کودکان در محله و برآوردن انتظارات توسط محله و در محیط فیزیکی، شاخص‌های نظافت مردم در محله و زیبایی نمای ساختمان‌ها بیشترین تأثیر را بر رضایت ساکنین دارند و به طورکلی از نظر ساکنین، اهمیت محیط اجتماعی و محیط فیزیکی تقریباً برابر است.