مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری جغرافیا (فصلنامه علمي ـ پژوهشي و بين المللي انجمن جغرافيايي ايران) 2996-2717 17 61 2019 9 27 Discourse Transformation "The Nation State" In the Transition to Post-Modern Ggeopolitical (Post -Territorial Perspective) انگاره «دولت ملی» در بینش ژئوپلیتیک پسا مدرن (گذر از دولت محوری عصر مدرن) 0 0 fa ابراهیم احمدی ادبیات و علوم انسانی سیدهادی زرقانی دانشگاه فردوسی مشهد 2018 7 10 From the past to This Day have Happened Practical Transformations and Many Theoretical in political Geography and Geopolitics discourses. "Nation- State", Which is the Core of Political geography and Geopolitical studies; Affected As a Result of these Changes. Present Paper By Interpretation Method And the use of Library Data is Looking to Answer that Question that Transition from Modern Geopolitics to Postmodern, Have Been The Discourse of "Nation- State" What a Transformation and Nature Changes? Normally, in any era the discourse period is governed with its own specs. Characteristics such as: Integrity, Singularity, Objectivism, Determinism and Foundationalism has Caused Which in the Discourse of Modernity, that the Modern State is a State with Specific geographic, Political, Legal, and Social, Identity and Etc. However, as a Consequence of the Characteristics of Post Modernity (and Itself the Dominant Discourse), Like: Pluralism and Lack of Absolutism, Negation of Particular Narrative and Etc; the Government as a Complete Reference (Sovereignty, Security, Poverty and Etc.), In No Way is it Acceptable. In Short, the Purpose of This Research to Compare and Clarify the Dimensions: Social (the Dimension of Nation and Nationalism), Political (Government Dimension), Legal (Governance Later), State (Country) in the Transition From Modern to Postmodern. To be paid at the end of the Threat of a Post-Modern Government (Post Territory) Challenge in the Transfer. از گذشته تا به امروز دگرگونی‌های عملی و نظری بسیاری در گفتمان‌های جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک رخ داده است. «دولت – ملت» که بحث هسته در مطالعات جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک است؛ به تبع این تحولات به طور طبیعی بی‌نصیب نمانده است. نوشتار حاضر با رویکرد تفسیری و بهره‌گیری از داده‌های کتابخانه‌ای به دنبال پاسخ به این سوال است که در گذار از ژئوپلیتیک مدرن به پسا‌مدرن، گفتمان «دولت- ملت» دچار چه تحول و تغییرات ماهیتی شده است؟ طبیعی است که در هر عصری گفتمانی با ویژگی‌های خاص خود حاکم باشد. مشخصه‌هایی چون: یکپارچگی، تک‌بعدی بودن، عینیت‌گرایی، قطعیت‌گرایی و مبنا‌گرايي که در گفتمان مدرنیته، باعث شده است که ‌دولت‌ مدرن، دولتی با ویژگی‌های خاص جغرافیایی، سیاسی، حقوقی، اجتماعی، هویتی و ... باشد. حال آنکه به تبع از ویژگی‌های پستمدرنیته ]و گفتمان‌های حاکم بر آن[ چون: تکثر‌گرایی و عدم اطلاق، نفی روایتی خاص و... ؛ دولت به‌ عنوان یک مرجع تام (حاکمیتی، امنیتی، قدرتی و...)، به‌هیچ وجه پذیرفته شدنی نیست. اجمالاً هدف این پژوهش مقایسه و تببیین ابعاد و ارکان: اجتماعی (بعد ملت و ملی‌گرایی)، سیاسی‌ (بعد حکومت)، حقوقی (بعد حاکمیتی)، دولت (کشور) در گذار از مدرن به پست‌مدرن است. در پایان به چالش و تهدیدهای دولت پست‌مدرن (پساسرزمینی) در این گذار اشاره خواهد شد.