مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه علمی قضانامه 1 2 2025 12 5 Analytical Review and Legal Examination of the Structural Reforms in Iran’s Seventh Development Plan بررسی تحلیلی و واکاوی اصلاحات ساختاری برنامه توسعه هفتم در پرتو حقوق 15 30 fa امیر حسین بامتی طوسی دانشگاه علامه طباطبایی 2023 9 28 <p>Over recent decades, development plans in Iran have served as one of the principal instruments of medium-term public policymaking. However, assessments of their performance indicate that despite the substantial resources devoted to their formulation, achieving development objectives has been hindered by persistent structural challenges. Adopting an analytical and legal approach, this article examines the Draft Seventh Development Plan and demonstrates that a significant portion of its provisions lack conceptual coherence, clear implementation mechanisms, and a well-defined legal status. The content analysis reveals overlaps between programmatic provisions and permanent laws, ambiguity in the designation of responsible institutions, an absence of measurable indicators, and weak oversight mechanisms. Moreover, the misalignment between the political and programmatic timelines, insufficient institutional capacity, and the limited preparedness of Iran&rsquo;s fiscal structure for medium-term budgeting further undermine the feasibility of implementing the plan&rsquo;s provisions. The findings emphasize that enhancing the effectiveness of Iran&rsquo;s development planning system requires legal reforms, strengthened institutional capacity, and the establishment of continuous evaluation mechanisms. Without such reforms, the risk of repeating the persistent cycle of underperformance observed in previous development plans remains high.</p> <p>برنامه&zwnj;های توسعه در ایران طی دهه&zwnj;های گذشته به&zwnj;عنوان یکی از ابزارهای اصلی سیاستگذاری میان&zwnj;مدت به کار گرفته شده&zwnj;اند، اما بررسی عملکرد آن&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد که به&zwnj;رغم صرف منابع گسترده، دستیابی به اهداف توسعه&zwnj;ای با چالش&zwnj;های ساختاری مواجه بوده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و حقوقی، لایحه برنامه هفتم توسعه را بررسی می&zwnj;کند و نشان می&zwnj;دهد که بخش قابل توجهی از احکام آن فاقد انسجام مفهومی، سازوکار اجرایی روشن و جایگاه حقوقی مشخص است. تحلیل محتوای لایحه حاکی از تداخل احکام برنامه&zwnj;ای با قوانین دائمی، ضعف در تعیین متولیان اجرا، فقدان شاخص&zwnj;های سنجش&zwnj;پذیر، و کمبود سازوکارهای نظارتی است. همچنین، تناقض میان تقویم سیاسی و تقویم برنامه&zwnj;ای، نبود ظرفیت نهادی کافی، و عدم آمادگی ساختار مالی کشور برای اجرای بودجه&zwnj;ریزی میان&zwnj;مدت، اجرای احکام برنامه را با تردیدهای جدی روبه&zwnj;رو می&zwnj;کند. یافته&zwnj;های پژوهش تأکید می&zwnj;کند که برای ارتقای کارآمدی نظام برنامه&zwnj;ریزی در ایران، اصلاحات حقوقی، تقویت نهادهای اجرایی و ایجاد سازوکارهای ارزیابی مستمر ضروری است. بدون این اصلاحات، خطر تکرار چرخه ناکامی برنامه&zwnj;های پیشین همچنان محتمل خواهد بود.</p> http://aujsas.ir/fa/Article/Download/52332