مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش های معماری نوین 2820-9818 4 1 2024 8 26 The necessity of recognizing the relationship between nature and man-made environment design ideas in modern architecture education بررسی نقش طراحی طبیعت‌محور در آموزش معماری ایران و چالش‌های پایداری محیطی 7 18 fa مهرناز مهرپور گالشکلامی واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی کیوان محمدپور سعید غلامپور علوم و تحقیقات تهران 2023 11 4 <p>The present article emphasizes the need to pay attention to the environmental dimensions and especially the natural substrate in architectural and urban planning projects. Comprehensive attention to nature is necessary in all cultural and climatic dimensions of architecture. Relying on the knowledge of technology, modern man has no qualms about changing and destroying nature, and a review of recent experiences shows the destruction of natural resources by implementing some plans on different scales. Of course, the advancement of technology does not necessarily conflict with the natural mechanism and sometimes it also takes steps to strengthen the relationship with the natural environment. This is despite the fact that the ancients paid more attention to nature and their hand-made works were made with much higher harmony than nature. Based on field observations and citing library sources and document analysis, this research seeks to prove the hypothesis that modern architectural knowledge should also give more importance to the adaptation of design to nature and take steps to strengthen human interaction with nature as much as possible. Undoubtedly, understanding this issue with practical training and workshops based on environmental knowledge can provide better conditions for sustainable development. The aim of this training will be to gain scientific knowledge about the resources of the natural environment, moral principles, values and skills in line with sustainable development.</p> <p>این مقاله به بررسی نقش طراحی طبیعت&zwnj;محور در آموزش معماری ایران و چالش&zwnj;های پایداری محیطی می&zwnj;پردازد. مسئله اصلی این است که چگونه می&zwnj;توان اصول طراحی طبیعت&zwnj;محور را در برنامه&zwnj;های آموزشی معماری ادغام کرد تا به بهبود کیفیت آموزش و افزایش آگاهی زیست&zwnj;محیطی دانشجویان کمک کند. هدف پژوهش، تحلیل تأثیرات طراحی طبیعت&zwnj;محور بر پایداری محیطی و ارائه راهکارهایی برای تقویت این رویکرد در آموزش معماری است. روش تحقیق شامل تحلیل کیفی و کمی از مؤلفه&zwnj;های کلیدی طراحی طبیعت&zwnj;محور و ارزیابی تجربیات عملی در این زمینه است. یافته&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد که در بسیاری از موارد، جنبه&zwnj;های فنی و زیبایی&zwnj;شناختی بر اصول پایداری محیطی اولویت&zwnj;دارند که منجر به قطع ارتباط با طبیعت می&zwnj;شود. این مطالعه راهکارهایی برای تقویت آموزش طراحی طبیعت&zwnj;محور ارائه می&zwnj;دهد که می&zwnj;تواند به ایجاد شیوه&zwnj;های معماری پایدارتر و آگاه&zwnj;تر از محیط&zwnj;زیست منجر شود. نتایج این پژوهش می&zwnj;تواند به&zwnj;عنوان مبنایی برای تدوین استراتژی&zwnj;های آموزشی و طراحی معماری در راستای پایداری محیطی و ارتقای کیفیت آموزش معماری در ایران مورداستفاده قرار گیرد. این پژوهش با بهره&zwnj;گیری از تحلیل نظرات متخصصان و ارزیابی تجربیات عملی، تلاش دارد تا از طریق ادغام مؤثر اصول طراحی طبیعت&zwnj;محور در نظام آموزشی کشور، به توسعه محیط&zwnj;های ساخته&zwnj;شده پایدارتر و افزایش تعامل دانشجویان با محیط&zwnj;زیست کمک کند. یافته&zwnj;های این پژوهش نشان می&zwnj;دهد که طراحی طبیعت&zwnj;محور می&zwnj;تواند به&zwnj;عنوان ابزاری مؤثر برای مقابله با چالش&zwnj;های زیست&zwnj;محیطی و ارتقای کیفیت زندگی در محیط&zwnj;های ساخته&zwnj;شده مورداستفاده قرار گیرد.</p> http://arch.fatemiyehshiraz.ac.ir/fa/Article/Download/47789