﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>راهبرد توسعه</JournalTitle>
      <ISSN>1735-2460</ISSN>
      <Volume>14</Volume>
      <Issue>54</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2018</Year>
        <Month>10</Month>
        <Day>6</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>بررسی و تحلیل نقش ترويج و آموزش کشاورزی در توسعه پايدار روستايی (مطالعه موردی: نواحی روستایی استان چهارمحال و بختياری)</VernacularTitle>
    <FirstPage>0</FirstPage>
    <LastPage>0</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>اصغر</FirstName>
        <LastName>نوروزی</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>داوود </FirstName>
        <LastName>مهدوی</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>خدابخش </FirstName>
        <LastName>توکلی</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2018</Year>
      <Month>10</Month>
      <Day>18</Day>
    </History>
    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">در دهه های اخير کاهش شديد جمعيت روستايی کشور و از طرفی تداوم توسعه‌نیافتگی و در عین‌حال ناپايداری در ابعاد توسعة رايج، قابل‌مشاهده است. این در حالی است که نقش و اهمیتی که نواحی روستايی در اشتغال، توليد، صادرات و نهايتاً توسعة ملی دارند، بر کسی پوشيده نيست و ارائه راهبردهای مناسب جهت تحقق توسعه پايدار روستایی اجتناب‌ناپذیر است. از جملة اين راهبردها، آموزش و ترويج است که مورد تأکيد اندیشه‌های توسعه پايدار نيز می باشد. لذا پژوهش حاضر که توصیفی- تحليلی و مبتنی بر پیمایش است، به بررسی و تحليل اثرات آموزش-های ترویجی بر توسعه پایدار روستایی از دیدگاه آموزش دید گان و کارشناسان فعال در این زمینه در استان چهارمحال وبختیاری پرداخته است. جامعه آماری شامل 50000 نفر شرکت‌کنندگان در دوره‌های آموزشی و تعداد 52 نفر کارشناسان  مرتبط  می باشد که با استفاده از فرمول کوکران -381 نفر از آموزش دید گان و 31 نفر از کارشناسان به‌عنوان نمونه انتخاب گردید. اطلاعات موردنیاز از طریق پرسشنامه جمع‌آوری و با استفاده از آمار توصيفی و استنباطی تجزیه‌وتحلیل شده است. نتایج نشان داد که از دیدگاه  دو گروه بیشترین اثر مثبت آموزش های ترویج کشاورزی بر مجموع شاخص های بعد زیست محیطی و کمترین تأثير آن برگویه های بعد اجتماعی توسعه پایدار روستایی بوده است. ازنظر آموزش دید گان کل گویه های زیست محیطی با میانگین38/3 و  اقتصادی با 16/3 در وضعیت تأثیرپذیری بالا و گویه های اجتماعی با میانگین 14/3 در حد متوسط بوده‌اند. ازنظر کارشناسان نیز گویه های زیست محیطی  با میانگین 58/3 تأثيرپذیری بالا، اقتصادی با 15/3 و  اجتماعی با ميانگين 05/3 در وضعیت متوسط قرار دارند.</OtherAbstract>
    <ObjectList>
      <Object Type="Keyword">
        <Param Name="Value">ترويج و آموزش کشاورزی، توسعه، توسعه پايدار، روستا، چهارمحال و بختياری</Param>
      </Object>
    </ObjectList>
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://rahbord-mag.ir/fa/Article/Download/22699</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>