مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری التیام 2423-5695 5 2 2020 11 5 A review on the structure of the skin مروری بر ساختار پوست 4 12 fa امید زهتاب ور رضا خوشوقتی فخرالدین برقعی 2018 7 24 Skin (also known as the integument) is the largest organ of the body accounting for 12% to 20% (different ratio in various texts) of total body weight. Skin consists of two basic regions, the superficial epidermis and deep dermis. Beneath the dermis is the subcutaneous or hypodermis layer of loose connective tissue. Generally, the main architecture of the skin similar in all mammals, but there are differences between various species. The skin is thickest over the dorsal surface of the body and is thinnest on the ventral surface of the body. The skin could have ridges on its surface or be smooth in some areas. Epidermis consists of Stratum basale, Stratum spinosum, Stratum Granulosum, Stratum lucidum, Stratum corneum. Dermis consists of papillary and reticular layers and has a lot of blood and lymphatic vessels also sensitive and neurogenic receptors. Hair is a long, thin and elastic skin derivation that internal envelopment is from epidermis and loose connective tissue of external envelopment derived from dermis. Footpads are changed skin structures in cranial and caudal limbs. There are another structures like horn and hook that derived from skin. Abdominal cavity consists of these layers from inside to outside: skin, superficial fascia, skeletal muscles, deep fascia and serosa. Tunica serosa consists of a mesenchymal layer that forms from one layer of simple squamous epithelial cells and stroma connective tissue. پوست، به‏ عنوان سنگین‌ترین و گسترده‏ترین ساختار بدن، حدود 20%-12% از وزن بدن را به خود اختصاص داده است (نسبت وزن پوست به وزن بدن در منابع گوناگون، متفاوت است). پوست به دو بخش اصلی اپی‌درم (روپوست) و درم (پوست) تقسیم می‌شود. در زیر درم، هیپودرم یا بافت زیرپوستی از نوع بافت همبند سست وجود دارد. عموما در تمام پستانداران این تقسیم ‌بندی مشابه است اما تفاوت‌هایی نیز بین گونه‌های مختلف یافت می‌شود. پوست، عملکردهای مختلفی از جمله حفاظت، درک حواس، تنظیم دما و ... دارد. به صورت کلی، پوست در نواحی پشتی بدن و نواحی جانبی اندام‌ها ضخیم می‌شود و در سطح شکمی بدن و نواحی میانی اندام‌ها به نازک‌ترین حالت خود می‌رسد. پوست یک ناحیه ممکن است صاف و یا پر از چین باشد که به ساختار بافت پیوندی زیر آن برمی‏گردد. اپی‏درم از لایه‏های مختف بازال، خاردار، دانه‏دار، شفاف و کراتینه تشکیل شده است. درم از دو لایه پاپیلاری و رتیکولر تشکیل شده و حاوی تعداد زیادی رگ‌های خونی و لنفی و همچنین گیرنده‏های حسی و عصبی است. مو به عنوان یکی از ضمائم پوستی، دارای ساختاری بلند، نازک و الاستیک است که پوشش داخلی آن توسط اپی‌درم شکل می‌گیرد. پوشش خارجی مو که از جنس بافت همبند است، توسط درم ایجاد می‌شود. پدهای دست و پا نیز از تغییر بافت پوششی و پوست ایجاد شده که هم در اندام‌های قدامی و هم خلفی یافت می‌شوند. ساختارهای مختلف دیگری همچون شاخ و سم نیز از پوست مشتق می‏شوند. لایه‏های حفره شکمی از خارج به داخل به ترتیب شامل پوست، فاسیای سطحی بدنه، عضلات اسکلتی، فاسیای عمقی بدنه و سروز است. غشای سروزی شامل یک لایه مزوتلیومی است که از یک لایه سلول‌های سنگفرشی ساده و همچنین بافت همبند استروما ساخته شده ‌است. http://eltiamjournal.ir/fa/Article/Download/15723