﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>فصلنامه فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران</JournalTitle>
      <ISSN>2717-0411</ISSN>
      <Volume>10</Volume>
      <Issue>37</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2020</Year>
        <Month>6</Month>
        <Day>21</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle>Scheduling tasks in cloud environments using mapping framework - reduction and genetic algorithm</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>زمانبندی کارها در محیط‌های ابری با استفاده از چارچوب نگاشت – کاهش و الگوریتم ژنتیک</VernacularTitle>
    <FirstPage>71</FirstPage>
    <LastPage>84</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>سید نیما </FirstName>
        <LastName>خضر          </LastName>
        <Affiliation>گروه مهندسی کامپیوتر، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران</Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>نیما</FirstName>
        <LastName>جعفری نویمی پور</LastName>
        <Affiliation>گروه مهندسی کامپیوتر، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2019</Year>
      <Month>12</Month>
      <Day>25</Day>
    </History>
    <Abstract>Task scheduling is a vital component of any distributed system such as grids, clouds, and peer-to-peer networks that refer tasks to appropriate resources for execution. Common scheduling methods have disadvantages such as high time complexity, inconsistent execution of input tasks, and increased program execution time. Exploration-based scheduling algorithms to prioritize tasks from</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">زمان‌بندی وظایف یک جزء حیاتی هر سیستم توزیع‌شده همچون گرید، ابر و شبکه های نظیر به نظیر می باشد که وظایف را برای اجرا به منابع مناسب ارجاع می دهد. روش های رایج در زمان‌بندی دارای معایبی از قبیل پیچیدگی زمانی بالا، هم‌زمان اجرا نشدن کارهای ورودی و افزایش زمان اجرای برنامه است. الگوریتم های زمان‌بندی بر پایه اکتشاف جهت اولویت‌دهی به وظایف از 
سیاست های متفاوتی استفاده می کنند که باعث به وجود آمدن زمان های اجرای بالا بر روی سیستم های رایانش توزیع شده ناهمگن می شود. بنابراین، روشی مناسب است که اولویت دهی آن باعث تولید زمان اجرای کل کمینه گردد. الگوریتم  ژنتیک به‌عنوان یکی از روش‌های تکاملی به‌منظور بهینه کردن مسائل NP-کامل  به کار گرفته می شود. در این مقاله الگوریتم ژنتیک موازی با استفاده از چارچوب نگاشت-کاهش برای زمان‌بندی وظایف بر روی رایانش ابری با استفاده از صف های اولویت چندگانه ارائه‌شده است. ایده اصلی این مقاله، استفاده از چارچوب نگاشت-کاهش برای کاهش زمان اجرای کل برنامه می باشد. نتایج آزمایش‌ها بر روی 
مجموعه ای از گراف های جهت دار بدون  دور تصادفی حاکی از آن است که روش پیشنهادی زمان اجرای کل دو روش موجود را با سرعت همگرایی بالا بهبود داده است.
</OtherAbstract>
    <ObjectList>
      <Object Type="Keyword">
        <Param Name="Value">رایانش ابری، زمان‌بندی وظایف، کاهش زمان اجرا، الگوریتم ژنتیک، نگاشت-کاهش، هادوپ</Param>
      </Object>
    </ObjectList>
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://jour.aicti.ir/en/Article/Download/8180</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>