مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش های روانشناختی 1019-9616 17 1 2026 2 2 Relationship between Goal Setting, Organizational Justice, Job Control, Job Self-Efficacy and Self-Regulation with Job Engagement in Employees of an Industrial Organization رابطة بین متغیرهای انگیزشیِ هدف‌گذاری، عدالت سازمانی، کنترل شغلی، خودکارآمدی شغلی، و خودتنظیمی، با التزام‌کاری کارکنان یک سازمان صنعتی 67 85 fa الهام ساعی دانشگاه شهید چمران اهواز 2013 6 16 <p style="text-align: left;">Motivation plans have received considerable attention in the organizational literature and have been used to predict a variety of important individual and organizational outcomes such as job satisfaction, job involvement, organizational citizenship behavior, psychological empowerment, job performance, and job engagement. The aim of this study was to investigate the relationships between job motivations with job engagement. In a Cross-sectional correlative study, a sample of 315 employees was selected through stratified random sampling from a great industrial organization&rsquo;s whole staff. The validities of all the questionnaires used were confirmed by confirmatory factor analyses and the reliabilities of the questionnaires were con-firmed measuring the Cronbach&rsquo;s Alpha. Data were analyzed using Pearson correlation coefficient and stepwise regression analysis. The results indicated that there is significant and positive correlation between all antecedent variables except job self-efficacy with job engagement and also between job controls with absorbtion. In addition, the results of regression analyses showed that self-regulation, organizational justice, and job control had the most important role in predicting job engagement, vigorance, and dedication, but only self-regulation had the most important role in predicting absorbtion. This study describes a process that motivating employees through job motivation in work environments can predict their job engagement.</p> <p style="text-align: justify;">پژوهشگران گزارش داده&zwnj;اند که میان انگیزش شغلی با پیامدهایی از قبیل خشنودی شغلی، دلبستگی شغلی، رفتار مدنیِ سازمانی، توانمندسازی روانی، عملکرد شغلی، و التزام&zwnj;کاری رابطه وجود دارد. این پژوهش با هدف بررسی رابطة متغیرهای انگیزش شغلی با التزام کاری اجرا شد. به این منظور، از کارکنان پالایشگاه آبادان 315 نفر به روش نمونه&zwnj;گیری تصادفیِ طبقه&zwnj;ای انتخاب شدند. شواهد مربوط به روایی پرسشنامه&zwnj;ها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی، و شواهد مربوط به پایایی آنها با استفاده از روش آلفای کرونباخ بررسی شدند که در حد قابل قبولی بودند. داده&zwnj;ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون هم&zwnj;زمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج به&zwnj;دست آمده حاکی از آن است که بین همه متغیرهای پیش&zwnj;بین به استثنای خودکارآمدی شغلی، با التزام&zwnj;کاری و ابعاد آن روابط مثبت و معناداری (01/0&lt; P) وجود دارد. نتایج رگرسیون هم&zwnj;زمان نیز نشان داد که خودتنظیمی، عدالت سازمانی، و کنترل شغلی مهم&zwnj;ترین متغیرهای پیش&zwnj;بینی&zwnj;کننده التزام&zwnj;کاری، نیرومندی، و وقف خود هستند و خودتنظیمی مهم&zwnj;ترین پیش&zwnj;بینی&zwnj;کننده تجربه جذب در کارکنان است. این مطالعه فرایندی را توصیف می&zwnj;کند که به واسطه آن، انگیزش شغلی کارکنان قادر به پیش&zwnj;بینی التزام&zwnj;کاری آنان است.</p> http://psychological-research.com/en/Article/Download/52889