موسسه آموزش عالی فاطمیه شیراز پژوهش های میان رشته ای زنان 2783-1175 3 4 2022 11 22 Effectiveness of Positive Parenting Group Training for Mothers and its Effect on Children's Aggression and Social Skills اثربخشی آموزش گروهی والدگری‌ مثبت به مادران و تأثیر آن بر پرخاشگری و مهارت‌های اجتماعی کودکان 25 36 fa سید مجتبی عقیلی دانشگاه پیام نور آرزو اصغری دانشگاه کوثر بجنورد میترا نمازی دانشگاه علوم و تحقیقات شاهرود 2022 5 17 <p>This study aimed to investigate the effectiveness of positive parenting group training for mothers and its effect on children's aggression and social skills. The research method was semi-experimental with a pre and post-test design, a control group, and a 3-month follow-up. Socio-statistics were all mothers of preschool children in district one of Gorgan city in 2018. The sampling method was a multi-stage cluster, in which 2 schools were randomly selected from among preschool schools in district one of Gorgan city. In the next stage, 2 classes from each school and 60 mothers from the statistical community were randomly selected. They were placed in two groups of experimental (30 people) and a control (30 people). The experimental group was trained for 4 weeks, 2 sessions per week, and no intervention was performed in the control group. A follow-up was conducted 3 months later at the end of the post-test. The data were analyzed by covariance analysis and Bonferroni's post hoc test. Based on the results, the positive parenting training program was effective in all four components of aggression and social skills of preschool children (P&lt;0.05). The results showed that positive parenting training has the necessary efficiency to reduce aggression and increase the social skills of preschool children.</p> <p>هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش گروهی والدگری&zwnj; مثبت به مادران و تأثیر آن بر پرخاشگری و مهارت&zwnj;های اجتماعی کودکان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش&zwnj;آزمون_پس&zwnj;آزمون با گروه گواه و پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه مادران کودکان پیش&zwnj;دبستانی مدارس منطقه یک شهر گرگان در سال 1397 بودند. روش نمونه&zwnj;گیری خوشه&zwnj;ای چندمرحله&zwnj;ای بود، بدین ترتیب که از بین مدارس مقطع پیش&zwnj;دبستان، منطقه یک شهر گرگان، به&zwnj;تصادف 2 مدرسه انتخاب شد و در مرحله بعدی از هر مدرسه 2 کلاس به&zwnj;صورت تصادفی انتخاب شدند و از جامعه آماری، 60 مادر انتخاب شدند و به&zwnj;صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (30 نفر) و کنترل (30 نفر) جای&zwnj;دهی شدند. گروه آزمایش به مدت 4 هفته، هفته&zwnj;ای 2 جلسه مورد آموزش قرار گرفتند و در گروه گواه مداخله&zwnj;ای انجام نشد. در پایان پس&zwnj;آزمون اجرا و ۳ ماه بعد پیگیری انجام شد. داده&zwnj;ها با آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بنفرونی مورد تجزیه&zwnj;وتحلیل قرار گرفت. یافته&zwnj;ها نشان&zwnj;دهنده آن است که برنامه آموزشی والدگری &zwnj;مثبت بر هر چهار مؤلفه پرخاشگری و مهارت&zwnj;های اجتماعی کودکان پیش&zwnj;دبستانی اثربخش بوده است (05/0&gt;P). نتایج نشان داد که آموزش والدگری مثبت از کارایی لازم برای کاهش پرخاشگری و افزایش مهارت&zwnj;های اجتماعی کودکان پیش&zwnj;دبستانی برخوردار است.</p> http://wir.fatemiyehshiraz.ac.ir/en/Article/Download/40149