مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری علوم زیست محیطی و دانش جغرافیا 3 3 2022 6 19 Presenting a model of contextual views with emphasis on improving the visual quality of cities, a case study of Yasuj city in 1401 ارائه الگوی نماهای زمینه‌گرا با تأکید بر ارتقاء کیفیت بصری شهرها، نمونه موردی شهر یاسوج سال ۱۴۰۱ fa جواد تخشا دانشگاه پیام‌نور، مرکز یاسوج امیر امین زاده دانشگاه پیام‌نور، مرکز یاسوج 2022 5 22 Contextualism, one of the common views in urban planning, considers the context as a historical event in which the elements of the city are known, addressed and constructed. What is needed in the lively and lively life of a city is to adapt the container of the environment to the contents of the building in a historical process. The confusion and anxiety of urban views in most cities of Iran, especially in contemporary and modern cities, is a tolerable issue. Unfortunately, today, not only the show is not considered as a part of the urban space; Rather, it is often built as a unit for the supply of owners. This issue has caused disturbance and perceptual confusion in urban spaces. While dealing with, analyzing and studying the facades of urban buildings, part of the urban walls is of special importance. Landscape architecture as a codified knowledge to improve the quality of man-made environments, has always claimed to pay attention to the cultural values ​​and specific identity of each region, but contemporary and new cities are becoming more and more similar, this issue is more pronounced in different cities Relaxing views based on local materials and climate can help to give identity, a sense of belonging and peace of mind to citizens. The main purpose of this article is to identify the criteria and patterns of contextualism and to create a favorable visual environment and to deal with new urban views with a case study of Yasuj with emphasis on ecology and its role in urban planning and architecture and their interaction with sustainable development, culture and behaviors. It is social actions and taking into account the urban wall (facade) that leads to a desirable and ideal atmosphere that indirectly and indirectly affects them and the personality of citizens. زمینه‌گرایی، یکی از دیدگاه‌های رایج در شهرسازی زمینه را به‌مثابه رویداد تاریخی می‌پندارد که عناصر شهر در درون آن شناخته، پرداخته و ساخته می‌شود. آنچه در حیات بانشاط و پرشور یک شهر لازم است، تطابق ظرف محیط با مظروف ساختمان در یک‌روند تاریخی است. آشفتگی و تشویش نماهای شهری در غالب شهرهای ایران به‌خصوص در شهرهای معاصر و جدید، از مسائل قابل‌تحمل است. متأسفانه امروزه نه‌فقط به‌نما به‌عنوان جزئی از فضای شهری توجه نمی‌شود؛ بلکه اغلب به‌صورت واحد و برای عرض‌اندام مالکین ساخته می‌شود. این مسئله باعث تشویش و اغتشاش ادراکی فضاهای شهری شده است. درحالی‌که پرداختن، واکاوی و مطالعه در نمای ساختمان‌های شهری، بخشی از جداره‌های شهری دارای اهمیت ویژه می‌باشد‌. معماری منظر به‌عنوان دانشی مدوّن برای ارتقاء کیفیت محیط‌های انسان‌ساخت، همواره داعیه توجه به ارزش‌های فرهنگی و هویت خاص هر منطقه را داشته و دارد اما شهرهای معاصر و جدید، روزبه‌روز بیشتر شبیه به هم می‌شوند، این مسئله در شهرهای مختلف یک کشور نمود بیشتری یافته درحالی‌که نماهای آرام‌بخش و با تکیه‌بر مصالح و اقلیم بومی می‌تواند به هویت‌بخشی، احساس تعلق‌خاطر و آرامش روان شهروندان کمک شایانی نمود. هدف اصلی در این مقاله شناخت معیارها و الگوهای زمینه‌گرایی و به وجود آمدن محیط مطلوب بصری و پرداختن به نماهای شهری جدید با نمونه موردی شهر یاسوج با تأکید بر بوم‌گرایی و نقش آن در شهرسازی و معماری و تعامل آن‌ها با توسعه پایدار، فرهنگ و رفتارها و کنش‌های اجتماعی و لحاظ نمودن جداره شهری (نما) است که منجر به فضای مطلوب و ایده‌آل گردد که به‌صورت نامحسوس و غیرمستقیم برشان و شخصیت شهروندان نیز تأثیر می‌گذارد. http://geo2.ir/en/Article/Download/38148