مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران 2717-0411 14 51 2021 9 13 Two Fuzzy Virtual Force Algorithms to Improve Sensor Deployment in Wireless Sensor Networks دو الگوریتم نیروی مجازی فازی برای بهبود چیدمان حسگرها در شبکه‌های حسگر بی‌سیم 1 16 fa وحید کیانی دانشگاه فردوسی مشهد 2021 2 12 Maximizing area coverage is an important issue in the placement of wireless network sensors, the realization of which helps to improve the network monitoring power. In many applications, the sensors are first randomly distributed in the sensing filed and then their placement is modified. The virtual force algorithm (VFA) tries to achieve a more desirable deployment from an initial sensing deployment by considering repulsive and attractive forces between the sensors. In this paper, the combination of Takashi-Sugeno fuzzy system with VFA is used to achieve a better redeployment of the sensors. To adaptively adjust optimal distance value of the sensors, two fuzzy methods are proposed in this paper and their role in improving performance of the virtual force algorithm is analyzed. Comparison of the performance of the proposed methods with the state-of-the-art reveals that intelligent and adaptive adjustment of the optimal distance using a fuzzy system leads to higher final coverage ratio over traditional virtual force algorithm (VFA), improved virtual force algorithm (IVFA), fuzzy redeployment algorithm (FRED), and two metaheuristics GA, and PSO. On the other hand, the proposed VF-based methods require much less time to solve the problem than GA and PSO metaheuristic methods. پوشش حداکثری منطقه یک هدف مهم در چیدمان حسگرهای شبکه حسگر بی‌سیم است که تحقق آن به افزایش توان نظارتی شبکه کمک می‌کند. در بسیاری از کاربردها حسگرها ابتدا به صورت تصادفی در منطقه تحت نظارت توزیع می‌شوند، سپس چیدمان آن‌ها باید طوری اصلاح شود که پوشش شبکه حداکثر گردد. الگوریتم نیروی مجازی (VFA) سعی می‌کند تا با در نظر گرفتن نیروهای دافعه و جاذبه بین حسگرها از یک چیدمان اولیه به یک چیدمان مطلوب‌تر برسد. در این مقاله از ترکیب سیستم فازی تاکاشی-سوگنو با الگوریتم نیروی مجازی برای دستیابی به چیدمان مجدد بهتری از حسگرها استفاده می‌شود. برای تنظیم وفقی پارامتر فاصله بهینه حسگرها در این مقاله دو روش فازی مطرح و اثر هر یک از آن‌ها بر افزایش کارآمدی الگوریتم نیروی مجازی بررسی خواهد شد. مقایسه عملکرد روش‌های پیشنهادی با روش‌های رقیب نشان می‌دهد که تنظیم هوشمندانه و وفقی فاصله بهینه به کمک سیستم فازی باعث دستیابی به نرخ پوشش بالاتر نسبت به الگوریتم نیروی مجازی سنتی (VFA)، الگوریتم نیروی مجازی بهبودیافته (IVFA)، الگوریتم توزیع مجدد فازی (FRED)، و روش‌های متاهیورستیک GA و PSO خواهد شد. همچنین، روش‌های پیشنهادی مبتنی بر نیروی مجازی نسبت به GA و PSO به زمان بسیار کمتری نیز برای حل مسئله نیاز دارند. http://jour.aicti.ir/en/Article/Download/38064