مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری دو فصلنامه فلسفه تربیت 2538-2802 1 1 2016 6 21 Faith, Doubt and Education ایمان، شک و تربیت دینی 1 10 fa محمد رضا مدنی فر 2016 10 18 The essence of faith is a controversial issue, especially among Muslim and, more prevalently, among Christian thinkers. In this connection, the relation between faith and doubt is one of the main cases of the diffrences of this controversy. In an attempt to pin down the sources of these differences, this paper trace their roots to matters such as differences in the contents of religious beliefs, the theoretical presuppositions of the religious thinkers, the different socio-political experiences of the religious societies and, finally, the differences in the intellectual-philosophical currents affecting these two religious fields. Admitting the important role of the last component, one can expect that the rapid growth of communications as the main channel of exchange of ideas may create opportunities for the Islamic thought to come into contact with rival and opposing views on account of which the Islamic Faith may face the same challenges that Christianity had to confront in recent centuries. This article, by using a concept analytical method toward explaining the relationship between faith and doubt, adopts an epistemological approach called constructivist realism as a basis for Islamic Faith and maintains that contrary to the belief by certain circles of Christianity, doubt cannot be regarded as an integral element of faith. Although the existence of doubt is undeniable, it is not a challenger vis-a-vis faith. This premise seems to predispose Islamic education to, on the one hand, promote tolerance regarding doubt and to emphasize effort and motivation for attaining certainty on the other. چیستی ایمان موضوعی بحث‌برانگیز است و اختلاف‌نظرها در این خصوص بین اندیشمندان مسلمان و بیش از آن بین اندیشمندان مسیحی وجود دارد. در این بین، رابطه ایمان با شک، از جمله مصادیق مهم این اختلاف‌نظر محسوب می شود. این مقاله در پی‌جویی منشأ این اختلافات، ریشه آن‌ها را در اموری چون تفاوت محتوایی باورهای دینی در این ادیان، پیش فرض های نظری اندیشمندان دینی، تجارب متفاوت سیاسی- اجتماعی جوامع دینی و نهایتاً تفاوت جریان های فکری- فلسفی مماس با هر یک از این دو حوزه می یابد. با پذیرش نقش مهم مؤلفه آخر، باید انتظار داشت که رشد سریع ارتباطات به‌عنوان بستری برای مبادله افکار، اندیشه اسلامی را نیز در تماس بیشتری با جریان های فکری رقیب و معارض قرار داده و بدین شکل ایمان اسلامی نیز در معرض چالش هایی قرار گیرد که ایمان مسیحی در چند سده پیش‌ازاین، با آن روبرو شده است. این مقاله با ارائه تحلیلی مفهومی از نسبت ایمان با شک، با اذعان بر نقش غیرقابل انکار مؤلفه معرفت در ایمان اسلامی، رویکردی معرفت شناختی به نام واقع گرایی سازه گرایانه را به‌عنوان مبنایی برای ایمان اسلامی در نظر گرفته و معتقد است که گرچه شک نمی تواند آن‌گونه که برخی جریان های جدید در مسیحیت به آن معتقدند به‌عنوان مؤلفه اساسی ایمان تلقی شود، اما درعین‌حال وجود آن نیز اجتناب‌ناپذیر بوده و معارضی اساسی برای ایمان نیز تلقی نمی-گردد. این مقدمه تربیت اسلامی را بر آن ‌می‌دارد که از یکسو تحمل‌پذیری متربی نسبت به باقی ماندن در تردید را ارتقا بخشد و از سوی دیگر انگیزه و تلاش او را برای نیل به‌یقین افزایش دهد. http://pesi.saminatech.ir/en/Article/Download/34633