مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله زمین شناسی نفت ایران 2251-8738 4 8 2016 6 21 Numerical modeling of folding Lali oil field Using Finite Element Method مدل‎سازي عددي چين‎خوردگي ميدان نفتي لالي(جنوب باختر ايران) با استفاده از روش المان محدود 1 10 fa بهزاد زمانی 2016 2 6 Abstract This paper, a two-dimensional model of Lali oil field and faults of the northern and southern edges of the relations with ABAQUS software based on finite element methods. The model results from Geodynamic Geodesy area networks and the tectonic stress as a constraint problem has been logged and various field formations on the elastic properties is considered. Fault surface is covered with contact elements that have authority to slip influence and change their shape and according to this properties in surface properties can well indicate the fault. Modeling results and geological criteria (Geodesy results) were compared and good coordination is observed between the results of the validation criteria. Results with a different coefficient of friction compared to the rate of displacement of GPS stations that coordination is more pronounced in the coefficient of friction 0.02. Displacement of southern edge of the fault in both friction 0.02 and 0.1 are obtained, respectively, 6.3 and 11 mm/year. The modeling results also showed that fault at different depths has different displacements and at depths less, move more expressive. Faults north and south edges of the integration Lali anticline that the most stress have focused on their , is Stress concentration and critical fault location of the fault. چکيده در اين مقاله يک مدل دو بعدي از ميدان نفتي لالي و گسل‎هاي يال شمالي و جنوبي آن بر مبناي روابط المان محدود و با نرم‎افزار ABAQUS انجام يافته است. در اين مدل نتايج ژئودزي از شبکه‎هاي ژئوديناميک منطقه و مقدار تنش‎هاي تکتونيکي به عنوان قيود وارد مساله شده‎اند و سازندهاي مختلف ميدان با خصوصيات الاستيک در نظر گرفته شده است. سطح گسل با المان هاي تماسي پوشيده شده است که اجازه لغزش، نفوذ و تغيير شکل را دارند و با توجه به اين خصوصيات به خوبي مي‎توانند تغييرات در سطح گسل را نشان دهند. نتايج مدلسازي با معيارهاي زمين شناسي(نتايج ژئودزي) مقايسه گرديده که هماهنگي مناسبي بين نتايج و معيارهاي صحت سنجي مشاهده مي‎شود. نتايج با ضريب اصطکاک هاي مختلف با نرخ جابجايي ايستگاه‎هاي GPS مقايسه شده که هماهنگي در ضريب اصطکاک 02/0 مشهودتر است. نرخ جابجايي ساليانه گسل يال جنوبي در دو حالت ضريب اصطکاک 02/0 و 1/0 به ترتيب 3/6 و 11 ميلي‎متر بر سال به دست آمده است. نتايج حاصل از مدلسازي همچنين نشان داد که گسل در عمق‎هاي مختلف جابجايي‎هاي متفاوتي داشته و در اعماق کمتر، جابجايي بيشتري داراست و محل به هم‎پيوستن گسل‎هاي يال شمالي و جنوبي تاقديس لالي که بيشترين تنش‎ها را در خود متمرکز کرده‎اند، محل بحراني و تمرکز تنش گسل به شمار مي‎رود. http://journal.ispg.ir/en/Article/Download/33730