مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری جغرافیا (فصلنامه علمي ـ پژوهشي و بين المللي انجمن جغرافيايي ايران) 2996-2717 18 64 2020 9 26 Land evaluation - Environmental land suitability for urban land planning (Case Study: District 22 of Tehran) ارزیابی زمین – زیست محیطی تناسب اراضی برای برنامه‌ریزی زمین شهری ( مطالعه موردی: منطقه 22 تهران) (نوع مقاله : پژوهشی) 51 63 fa امیر کرم خوارزمی انسیه میهن پرست دانشگاه خوارزمی تهران 2018 11 12 Rapid growth of urbanization and increase of population in the recent decades along reactive planning (in sense of urban planning after occurrence of crises and urban challenges, not before occurrence of crises) of urban districts and metropolitan in order to serve desirable services to citizens and the peoples going to cities and extent them, has encountered a problem. In this research , by using the multi criteria techniques and analytic hierarchy process of geo – environmental evaluation for urban land planning with use of geographical information system of zone of 22 has been used .according to this research, effective criteria of land suitability of land planning is divided in to 9 criteria , slop, height , geology , land use , land unit , distance from river, distance from fault , distance from road .the 5 main land uses are high rise building , multistory building , low rise building natural conservation, recreate . the results show that the results show that 19.3 percent area of zone is suitable for high rise building, and 15.28 percent suitable for low rise building. the spatial distribution is of these zones is from north to south and southeast. Suitable area for natural conservation is about 17.6 percent, and 23.33 percent area appropriated for recreation. The conformity of existing building with the suitability maps for the 5 main land uses shows that there are some areas of conformity, but in the other areas, there is unconformity. رشد شتابان شهرنشینی و افزایش بی سابقه جمعیت در سده‌ی اخیر، محلات شهری وکلان شهری را در امر خدمات‌رسانی مطلوب و بهینه با مشکلات جدی مواجه ساخته است. در این تحقیق با استفاده از تکنیک‌های تصمیم گیری چند معیاره، از روش فرآیند سلسله مراتبی جهت ارزیابی زمین – زیست محیطی تناسب اراضی برای برنامه‌ریزی زمین شهری با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی در محدوده شهری منطقه 22 شهر تهران استفاده شده‌است.کاربری های اصلی مورد نظر 5 گروه کاربری شامل بلندمرتبه سازی، ساختمان چند طبقه، ساختمان کم ارتفاع، حفاظت طبیعی و تفریحی – فراغتی هستند. براساس این پژوهش معیارهای اصلی موثر برای ارزیابی تناسب زمین در منطقه 22شهرداری تهران برای برنامه‌ریزی زمین شهری به 9معیار شامل: شیب، ارتفاع، جهت، زمین‌شناسی،کاربری اراضی، واحد ارضی، فاصله از رودخانه، فاصله از گسل، فاصله از جاده (راه) تقسیم می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که 3/19درصد مساحت منطقه مورد مطالعه برای بلند مرتبه سازی ، 5/12 درصد برای ساختمان‌های چند طبقه و 28/ 15درصد برای ساختمان‌های کم ارتفاع مناسب هستند.توزیع مکانی این پهنه ها به ترتیب از پایکوه در شمال به سمت جنوب و جنوب شرق محدوده است. پهنه مناسب حفاظت طبیعی 6/17درصد مساحت منطقه در نوار شمالی پایکوهی و درون دره‌ها را در بر می گیرد. همچنین 33/26درصد منطقه برای کاربری تفریحی – فراغتی مناسب است که عمدتا در بخش های پایکوهی شمالی و درون دره‌ها قرار دارد. مطابقت ساخت و سازهای موجود با نقشه های تناسب مذکور برای کاربری های اصلی نشان می‌دهد که در برخی نواحی تطابق و همخوانی وجود دارد، اما در برخی نواحی دیگر دیده نمی‌شود.