مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه پژوهش‌های اخلاقی (انجمن معارف اسلامی ایران) 2383-3279 16 2 2025 12 30 Environmental justice and how to access it in comparison of international documents and Iranian law عدالت زیست محیطی و چگونگی دسترسی به آن در مقارنه ی اسناد بین المللی و حقوق ایران 169 191 fa رزیتا کهریزی دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، پردیس بین الملل کیش، دانشگاه تهران، تهران، ایران مهدی پیری استادیار گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران محسن عبدالهی دانشیار گروه حقوق بشر و حقوق محیط زیست، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 2024 7 7 <p>The Universal Declaration of Human Rights was written with regard to the right of people to have access to food. While the progress of civilization has led to extensive destruction of the environment. Human efforts to protect the environment intensified since the end of the 20th century, but most of these activities focused on preventing environmental destruction and did not pay attention to the effects of environmental destruction on humans. The current research, which was compiled with a descriptive-analytical method and with the aim of explaining the right to access to environmental justice in the light of international documents, the findings of the research indicate that, in Iran's legal system and international documents, the principle is that protection The environment is a natural right that has been recognized even though it was late. International environmental law cannot cover environmental injustices. Also, the authority to hear claims raised by popular organizations, labor unions, racial regional unions regarding environmental injustice should be added to the statutes of the International Court of Justice and the International Criminal Court.</p> <p>عدالت زیست&zwnj;محیطی به معنای توزیع عادلانه فواید و مضرات ناشی از محیط زیست است که تمامی گروه&zwnj;های اجتماعی، مخصوصاً گروه&zwnj;های کم&zwnj;درآمد و جوامع اقلیت، از شرایط مناسب زندگی محیطی بهره&zwnj;مند شوند. این مفهوم بر این اصل تاکید دارد که هیچ فرد یا گروهی نباید بار نامناسب بودن شرایط زیست&zwnj;محیطی را بدون دریافت سهم مناسب از امکانات و منابع تحمل کند. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی &ndash; تحلیلی و با هدف تبیین حق دسترسی به عدالت زیست محیطی در پرتو اسناد بین المللی پرداخته است. نتایج به دست آمده بیانگر آن است که در نظام حقوقی ایران و اسناد بین المللی اصل بر آن است که حفاظت از محیط زیست یک حق فطری است که هرچند دیر مورد شناسایی قرار گرفته است. بنابراین حقوق بین الملل محیط زیست نمی تواند بی عدالتی های زیست محیطی را زیر پوشش قرار دهد. همچنین صلاحیت رسیدگی دعاوی مطرح شده توسط سازمان های مردمی، سندیکاهای کارگری، اتحادیه های منطقه ای نژادی در مورد بی عدالتی زیست محیطی، باید به اساسنامه های دیوان بین الملل دادگستری و دیوان بین المللی کیفری افزوده شود.</p> http://akhlagh.saminatech.ir/ar/Article/Download/52701