مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش های روانشناختی 1019-9616 17 2 2025 12 20 A Structural Model of Job Satisfaction Based on the Components of Organizational Justice: A Case of University of Tehran Employees ارائه مدل ساختاري رضايت شغلي براساس مؤلفه‌های عدالت سازماني در كاركنان دانشگاه تهران 74 93 fa ابوذر قاضی جهاد دانشگاهی واحد تهران اکرم حجری دانشگاه تهران 2014 8 23 <p style="text-align: left;">Justice is one of the most extensive concepts in human society which includes organizations too. "Organizational justice" is defined as an individual&rsquo;s perception of fairness in an organization and reactions to fairness in an organization. There are many studies indicating that there are some evidence about the effects of justice on diverse aspects of organizational behavior. Furthermore, perceived organizational justice can be considered as a stand for personnel's job satisfaction and their effectiveness in organizations. Organizational justice consists of three components: distributive justice, procedural justice, and interactional justice. The purpose of this study was to introduce a structural model for job satisfaction based on the components of organizational justice. To do so, a random sample consisting of 175 participants were selected from the population of the University of Tehran employees (N=3232). "Causal modeling" approach was considered as the suitable research method, using MIMC for data analysis. Results showed that procedural justice has no significant effect on job satisfaction. However, distributive and interactional justice accounted for approximately 64% of the variation of job satisfaction</p> <p style="text-align: justify;">اصطلاح عدالت سازماني به رفتارهای منصفانه و عادلانه سازمان&zwnj;ها با کارکنان&zwnj;شان اشاره دارد. پژوهش&zwnj;هاي گوناگون بيانگر آن است كه عدالت بر جنبه&zwnj;هاي متفاوت رفتار سازماني تأثیر می&zwnj;گذارد و اینکه ادراک عدالت سازمانی پایه و اساس رضایت کارکنان و اثربخشی آنان در سازمان&zwnj;ها است. عدالت سازمانی شامل سه حیطه عدالت توزیعی، عدالت رویّه&zwnj;ای، و عدالت تعاملی است. هدف از این پژوهش ارائه مدل ساختاري رضايت شغلي بر اساس عدالت سازماني است. جامعه آماری، کلیه کارکنان دانشگاه تهران شامل 3232 نفر بود. از میان آنها 175 نفر به&not;صورت تصادفی انتخاب شدند. روش تحقيق پژوهش حاضر همبستگی با استفاده از "مدل&zwnj;یابی علّی" است. در این پژوهش، به&zwnj;جهت تجزيه و تحليل اطلاعات، از مدل معرف&zwnj;های چندگانه و علل چندگانه (MIMC) استفاده شد. نتایج نشان داد كه عدالت رويّه&zwnj;اي بر رضايت شغلي تأثیر معناداري ندارد اما عدالت تعاملي و عدالت توزيعي بر اين متغير تأثیرات معنادار و مثبتي دارند و حدود 64 درصد از تغييرات رضايت شغلي را تبيين مي&zwnj;كنند.</p> http://psychological-research.com/ar/Article/Download/52569