مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه علمی قضانامه 3 9 2025 12 5 Mediation, Peace, and Reconciliation: Alternative Dispute Resolution Approaches with a Jurisprudential and Judicial Perspective, and a Comparative Study of Iran and Germany میانجی‌گری و صلح و سازش: راهکارهای جایگزین حل اختلاف با رویکرد فقهی-قضایی و مقایسه تطبیقی ایران و سایر کشور ها 201 222 fa مهدی یار سالمیان 2025 6 23 <p>This article examines the concepts of mediation, peace, and reconciliation within the framework of Islamic law and jurisprudence. Mediation is introduced as an alternative dispute resolution method in which a neutral third party assists the conflicting parties in reaching a solution through meetings and dialogue. Compared to traditional litigation methods, mediation offers advantages such as lower costs, confidentiality, and time savings. Additionally, mediation can act as a preventative measure for future disputes and facilitate negotiations in contracts. The section on peace and reconciliation defines crime and its types, including offenses that are pardoned (forgivable) and those that are non-pardoned (non-forgivable). Forgivable crimes are those that depend on the complaint of the private party, and prosecution ceases upon the victim’s pardon. In contrast, non-forgivable crimes are public offenses, and the victim’s forgiveness does not affect prosecution. The article then examines mediation in Imāmī jurisprudence, with a focus on the concepts of “iṣlāḥ dhāt al-bayn” (reconciliation between people) and “shafā‘ah” (intercession). In Islamic jurisprudence, mediation is most commonly framed as shafā‘ah, where a third party seeks to create peace and reconciliation between the disputants. However, mediation, in cases where a ruler is involved as one of the parties, is prohibited within the limits of ḥadd (prescribed punishments). Finally, the article explores the differences between mediation and reconciliation, examining these concepts from the perspective of German law. While the two concepts share similarities, they also have differences in their practical applications. For instance, the role of a conciliator may be more active than that of a mediator. Overall, the text emphasizes the importance of mediation and peace efforts in resolving conflicts, reducing social tensions, and strengthening relationships. The Qur'an and Islamic narrations also stress the importance of striving for peace and reconciliation among individuals.</p> <p>این مقاله به بررسی مفاهیم میانجی&zwnj;گری، صلح و سازش در حقوق و فقه اسلامی می&zwnj;پردازد. میانجی&zwnj;گری به عنوان یک روش جایگزین حل اختلاف معرفی می&zwnj;شود که در آن یک شخص ثالث بی&zwnj;طرف، از طریق تشکیل جلسات و گفتگو با طرفین، به آن&zwnj;ها کمک می&zwnj;کند تا به راه&zwnj;حلی برای اختلافات خود برسند. این روش در مقایسه با روش&zwnj;های سنتی دادرسی مزایایی چون هزینه کمتر، محرمانه&zwnj;بودن و صرفه&zwnj;جویی در زمان دارد. همچنین، میانجی&zwnj;گری می&zwnj;تواند به عنوان یک راهکار پیشگیرانه برای اختلافات آینده عمل کند و به تسهیل مذاکرات در قراردادها کمک کند.در بخش صلح و سازش، متن به تعریف جرم و انواع آن (قابل&zwnj;گذشت و غیرقابل&zwnj;گذشت) می&zwnj;پردازد. جرائم قابل&zwnj;گذشت، جرائمی هستند که تعقیب آن&zwnj;ها به شکایت شاکی خصوصی وابسته است و با گذشت او، تعقیب متوقف می&zwnj;شود. در مقابل، جرائم غیرقابل&zwnj;گذشت، جرائمی هستند که جنبه عمومی دارند و گذشت شاکی تاثیری در تعقیب آن&zwnj;ها ندارد.در ادامه، میانجی&zwnj;گری در فقه امامیه با تاکید بر مفهوم “اصلاح ذات&zwnj;البین” و “شفاعت” بررسی می&zwnj;شود. در فقه اسلامی، میانجی&zwnj;گری بیشتر در قالب شفاعت مطرح شده است، به این معنا که شخص ثالث برای ایجاد صلح و سازش بین طرفین تلاش می&zwnj;کند. با این حال، در حدود (مجازات&zwnj;های تعیین&zwnj;شده در شرع)، میانجی&zwnj;گری به شکلی که یک طرف آن حاکم باشد، ممنوع است.در نهایت، مقاله به تفاوت&zwnj;های میانجی&zwnj;گری و سازش پرداخته و این مفاهیم را از منظر حقوق آلمان بررسی می نماید. هرچند این دو مفهوم شباهت&zwnj;هایی دارند، اما در جزئیات تفاوت&zwnj;هایی نیز دارند. برای مثال، نقش سازشگر ممکن است فعال&zwnj;تر از میانجیگر باشد. به&zwnj;طور کلی، متن بر اهمیت میانجی&zwnj;گری و صلح در حل اختلافات و نقش آن&zwnj;ها در کاهش تنش&zwnj;های اجتماعی و تحکیم روابط تأکید می&zwnj;کند. قرآن و روایات نیز بر اهمیت تلاش برای ایجاد صلح و سازش بین افراد تاکید دارند.</p>

http://aujsas.ir/ar/Article/Download/52346