مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری دو فصلنامه فلسفه تربیت 2538-2802 2 10 2025 10 4 The Mission of the Philosopher of Education and the Question of Artificial Intelligence: A Glance at Iran رسالت فیلسوفِ تربیت و مسئله هوش مصنوعی؛ نیم‌نگاهی به ایران 225 252 10.61882/pesi.51171.2.10.225 fa احمد بنی اسدی تهران 2025 8 12 <p style="text-align: left;">This article aims to outline a perspective on the mission of the philosopher of education in Iran by examining the philosophical challenges posed by artificial intelligence (AI) in the field of education. Moving beyond superficial debates, the study focuses on understanding the nature of AI while emphasizing responsibility and foresight, thereby exploring the possibility of distinguishing between &ldquo;authentic education&rdquo; and &ldquo;pseudo-education&rdquo; at three levels: individual, social, and educational governance. The study adopts a critical approach and employs thematic analysis to examine selected texts published in leading international journals of philosophy of education. The research data consist of sixteen articles published between 2021 and 2025. The inclusion criteria were the presence of the term &ldquo;artificial intelligence&rdquo; in the title, abstract, or keywords, along with an explicit engagement with fundamental questions and paradigmatic shifts in education. The findings indicate that continuous questioning, openness to the potentialities of AI, and the formulation of fundamental educational questions&mdash;while taking local considerations into account&mdash;are key imperatives that philosophers of education in Iran must place at the center of their intellectual engagement, thereby avoiding superficial inquiries and neglect of context-specific challenges.</p> <p style="text-align: justify;">مقاله حاضر با هدف پیشنهاد چشم&zwnj;اندازی برای رسالت فیلسوف تربیت در ایران، به تحلیل چالش&zwnj;های هوش مصنوعی در عرصه تربیت پرداخته است. این مقاله فراتر از چالش&zwnj;های سطحی موجود، با تمرکز بر شناخت هوش مصنوعی و تأکید بر مسئولیت&zwnj;پذیری و آینده&zwnj;نگری، امکان شناسایی تربیت اصیل را در مقابل &laquo;شبه تربیت&raquo; در سه سطح فردی، اجتماعی و حکمرانی تربیتی بررسی می&zwnj;کند. مطالعه از رویکرد مرور انتقادی کیفی و مضمون&zwnj;محور برای تحلیل متون انتخابی از نشریات معتبر بین&zwnj;المللی فلسفه تربیت استفاده کرده است. داده&zwnj;های پژوهش شامل شانزده مقاله منتشر شده طی سال&zwnj;های 2021 تا 2025 است. معیارهای انتخاب مقالات بر اساس وجود واژه &laquo;هوش مصنوعی&raquo; در عنوان، چکیده یا کلیدواژه&zwnj;ها و همچنین پرداخت به پرسش&zwnj;های بنیادین و دگرگونی&zwnj;های پارادایمی در تربیت بوده است. یافته&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهند که پرسشگری مداوم، گشودگی به حالت&zwnj;های ممکن هوش مصنوعی و طرح پرسش&zwnj;های اساسی در حوزه تربیت، از جمله نکات کلیدی هستند که فیلسوفان تربیت در ایران باید در کانون اندیشه&zwnj;ورزی خود قرار دهند و از گرفتار شدن در پرسش&zwnj;های سطحی و بی&zwnj;توجهی به چالش&zwnj;های بومی پرهیز کنند.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p> http://pesi.saminatech.ir/ar/Article/Download/51171