موسسه آموزش عالی فاطمیه شیراز پژوهش های میان رشته ای زنان 2783-1175 3 2 2022 1 17 The Effectiveness of Schema Therapy on Marital Satisfaction and Marital Adjustment in Couples Khoy City بررسی اثربخشي طرح‌واره درماني بر رضايت زناشويي و سازگاري زناشويي زوجين شهر خوی 79 94 fa اکبر سلیمان نژاد پیام نور نوريه حاجی‌زاده کارشناس ارشد روانشناسي باليني، دانشکده علوم انسانی و روانشناسی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران 2022 8 11 <p>The present study aimed to investigate the effects of schema therapy on marital adjustment and marital satisfaction in couples referring to health centers of Khoy city. The research method was quasi-experimental with a pretest-posttest design, a control group, and a follow-up stage. The Statistical population composes of all married women aged 25-40 referring to health centers of Khoy city year 2019. The sampling process was conducted with a random method of simple sampling; 60 women were chosen as sample groups and were determined randomly into experimental groups (n=30) and control groups (n=30). The experimental group received the initial maladaptive Yang et al. (2003) schema therapy for ten 90-minute sessions, and the control group was placed on the waiting list. The research tools included the Enrich marital satisfaction questionnaire (Enrich, 1989) and Instrument included marital adjustment questionnaire (Spanier,1976). Descriptive statistical indexes and analysis of covariance test were applied orderly to data description and testing of research hypotheses. These results showed that Schema therapy affects marital satisfaction and adjustment, and this effect was stable at the follow-up stage. Also, the results of the covariance analysis showed that the interaction schema therapy effect on the marital satisfaction and adjustment components was significant (P&lt;0.05). Regarding the results search, it possibly concluded that schema therapy is an effective intervention in increasing couples&rsquo; marital satisfaction and marital adjustment.</p> <p>پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر طرح&zwnj;واره درماني بر رضايت زناشويي و سازگاري زناشويي زوجين (40-25 ساله) مراجعه&zwnj;کننده به مراكز بهداشتي شهر خوي انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش&zwnj;آزمون - پس&zwnj;آزمون با دو گروه آزمایشی و گواه و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری تمام زوجین ۴۰ -۲۵ ساله مراجعه&zwnj;کننده به مراکز بهداشت شهر خوی در سال 1397 بودند. تعداد 60 نفر از جامعه مذکور به روش نمونه&zwnj;گیری تصادفی ساده به&zwnj;عنوان حجم نمونه انتخاب و در دو گروه آزمایشی و گواه (30 نفر در هر گروه) به&zwnj;صورت تصادفی جایگزین شدند. گروه آزمایش طرح&zwnj;واره درمانی ناسازگار اوليه يانگ و همکاران (2003) را به مدت ده جلسه 90 دقیقه&zwnj;ای را دریافت کردند و گروه گواه در حال انتظار قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (1989) و پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپاینر (1976) بود. داده&zwnj;ها با روش&zwnj;های آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) تحلیل شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که مداخله طرح&zwnj;واره درماني بر افزایش رضايت زناشويي و سازگاري زناشويي زوجين تأثیر داشته است؛ و این تأثیر در مرحله پیگیری پایدار است. همچنین نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که میزان تأثیر طرح&zwnj;واره درماني بر مؤلفه&zwnj;های رضايت زناشويي و مؤلفه&zwnj;های سازگاری زناشويي معنادار بوده است (005/0P&lt;). بر اساس یافته&zwnj;های حاصل از این پژوهش می&zwnj;توان گفت طرح&zwnj;واره درماني مداخله مؤثری در افزایش رضايت زناشويي و سازگاري زناشويي زوجين است.</p> http://wir.fatemiyehshiraz.ac.ir/ar/Article/Download/39545