مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه سازمان‌های بین المللی 6701 ـ 2345 4 12 2022 6 6 Russia Multilateralism in Asia-Pacific: A Case Study of ASEAN and APEC چندجانبه‏گرایی فدراسیون روسیه در آسیا - اقیانوسیه؛ مطالعۀ موردی آ سه آن و اَپِک 453 480 fa عسگر صفری سید امیر نیاکویی معصومه راد گودرزی 2021 7 7 When Vladimir Putin became Russia's president for third time, Russia began to increase its cooperation with Asia-Pacific regional organizations, including the Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) and the Asia-Pacific Economic Cooperation Organization (ASEC). Although this was not a new initiative and had been pursued in the post-Soviet years in the form of Primakov's idea of a multipolar system, what was new was that Russia's focus shifted from Western organizations to Eastern multilateral institutions. Accordingly, the main question of this research is what is Russia's goal in cooperating with multilateral institutions Asia-Pacific. The results of this study show that while it is important to reap the economic benefits of these institutions due to their influence on the regional and global economy, Russia's cooperation with these organizations should be seen in the context of a larger worldview, suggesting that Russia's interaction with multilateral institutions Asia-Pacific is influenced by its long-standing foreign policy perspective calling for a change (from a U.S.-dominated unipolar to a multipolar order) in the international system. با روی کار آمدن «ولادیمیر پوتین» به‌عنوان رئیس‌جمهور روسیه برای بار سوم، روسیه شروع به افزایش همکاری با سازمان‏های منطقه‏ای آسیا - اقیانوسیه، ازجمله انجمن ملل جنوب شرقی آسیا ( آ سه آن) و سازمان همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (اَپِک) کرد. این موضوع ابتکار جدیدی نبود و در سال‏های پس از فروپاشی شوروی در قالب ایدۀ «نظام چندقطبی پریماکوف» دنبال می‏شد؛ بااین‌حال، ویژگی جدید تغییر تمرکز روسیه از سازمان‏های غربی به نهادهای چندجانبۀ شرقی بود. بر همین اساس پرسش اصلی پژوهش این است که «روسیه از همکاری با نهاد‏های چندجانبۀ آسیا - اقیانوسیه چه هدفی را دنبال می‏کند؟». یافته‏های پژوهش نشان می‏دهد هرچند که بهره‏بردن از مزایای اقتصادی این نهاد‏ها با توجه به تأثیرگذاری آنها در اقتصاد منطقه‏ای وجهانی به‌عنوان یکی از دلایل گرایش روسیه به این نهاد‏های چندجانبه است، همکاری روسیه با این سازمان‏ها را باید در قالب جهان‌بینی بزرگ‌تری قرار داد و آن هم حاکی از این است که تعامل روسیه با نهادهای چندجانبۀ آسیا - اقیانوسیه، متأثر از چشم‌اندازی دیرینه در سیاست خارجی این کشور است که می‏خواهد سیستم بین‌المللی‏‏ را از نظم تک‌قطبی تحت سلطۀ ایالات‌متحده‏‏ به نظمی چندقطبی تغییر دهد. این پژوهش به روش توصیفی - تحلیلی انجام شده است. http://iojournal.csr.ir/ar/Article/Download/37848