﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName></PublisherName>
      <JournalTitle>پژوهش‌های میان رشته‌ای ادبیات و فرهنگ (برازمان)</JournalTitle>
      <ISSN>2783-4905</ISSN>
      <Volume>1</Volume>
      <Issue>4</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2022</Year>
        <Month>5</Month>
        <Day>17</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>بررسی تطبیقی نگاه سعدی و منوچهری به طبیعت</VernacularTitle>
    <FirstPage>126</FirstPage>
    <LastPage>137</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>خسرو</FirstName>
        <LastName>محمودی</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2022</Year>
      <Month>5</Month>
      <Day>17</Day>
    </History>
    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">به کارگیری عناصر طبیعی و آفاقی به عنوان یکی از درون مایه های شعر فارسی از جمله مضامینی است که ايرانيان از گذشته تا به حال بر اهميت و نقش آن در زندگي فردي و اجتماعي واقف بوده اند. در اين پژوهش، نگاه منوچهری دامغانی و سعدی شيرازی- دو نماينده ی توانمند سبك خراسانی و عراقی- به طبیعت با ذكر شواهد شعری به دقت مورد نقد و بررسی قرار خواهد گرفت. مهمترین دستاوردی که از این تحقیق به دست آمد آنست که منوچهری شاعری آفاقی است و شادی را در دل طبيعت همراه با صوت دل انگيز پرندگان بر سر شاخه های درختان، شراب و ميگساری و بودن با معشوقكان می بیند؛ در حالی كه شعر سعدی گرچه آفاقی نیز است، اما، بیشتر از امور انفسی و مفاهيمی چون احسان، خردورزی، توجه معشوق به عاشق حکایت می کند.

</OtherAbstract>
    <ObjectList>
      <Object Type="Keyword">
        <Param Name="Value">آفاقی، منوچهری، سعدی، سبك خراسانی، سبك عراقی و انفسی.</Param>
      </Object>
    </ObjectList>
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://irlcjournal.ir/ar/Article/Download/37364</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>