مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری خردنامه صدرا 1560-0874 27 3 2022 10 8 The Relationship of Poetry with Consideration and Truth Based on ‘Allāmah Ṭabāṭabā’ī’s Theory of Mentally-Posited Things نسبت شعر با اعتبار و حقيقت بر مبناي نظرية اعتباريات علامه‌طباطبايي 81 98 fa جمال احمدی دانشگاه اصفهان سیدمهدی امامی جمعه دانشگاه اصفهان محمد جواد صافیان دانشگاه اصفهان 2021 4 23 In ‘Allāmah Ṭabāṭabā’ī’s view, poetry and mentally-posited perceptions have such a close relationship with each other that he describes such perceptions through using poetic similes, allegories, and metaphors in his book of The Principles of Philosophy and the Method of Realism. This study explores the relationship between poetry and mentally-posited perceptions through referring to those works of ‘Allāmah Ṭabāṭabā’ī in which he discusses the theory of mentally-posited things. The significance of this relationship lies in the fact that, by investigating the relationship between these two variables in different philosophical, gnostic, and interpretive works of ‘Allāmah, one can inquire about the relationship of poetry and positedness with fact-itself truth. The findings of this study indicate that mentally-posited things are the same as Man’s poetic view of the world or an eye with which Man can see everything. This poetic world, while being irrational and non-inferential, can speak of truth through allusions. Accordingly, it can be claimed that the theory of mentally-posited perceptions in Islamic philosophy has opened a new window to attaining the knowledge of truth. از ديدگاه علامه‌طباطبايي شعر و ادراكات اعتباري ارتباطي تنگاتنگ با هم دارند تا جايي كه وي در كتاب اصول فلسفه و روش رئالسيم، توصيف ادراكات اعتباري را بمدد تشبيه و تمثيل و استعاره در شعر آغاز ميكند. در تحقيق پيش‌رو با استناد به آثاري مختلف از علامه كه نظريه» اعتباريات در آنها آمده، نسبت شعر با ادراكات اعتباري مورد بررسي قرار گرفته است. اهميت اين نسبت از آن جهت است كه با تحليل ا‌رتباط ميان شعر و اعتباريات در متنهاي مختلف فلسفي، عرفاني و تفسيري علامه، ميتوان به پرسش از نسبت شعر و اعتبار با حقيقت نفس‌الامري پرداخت. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان ميدهد كه ادراكات اعتباري نگاه شاعرانة انسان به جهان است و همانند چشمي است كه انسان همه چيز را با آن ميبيند. اين جهان شاعرانه در عين غيرمنطقي و غيراستدلالي‌بودن ميتواند به زبان اشارت خبر از حقيقت بدهد. از اينرو ميتوان گفت نظريه» ادراكات اعتباري در حكمت اسلامي، براي شناخت حقيقت بابي نو گشوده است. http://kherad.mullasadra.org/ar/Article/Download/24163