چرایی کمتوجّهی به دانش لغت و راهحلهای برون رفت از آن
الموضوعات :محمد عشایری منفرد 1 , سید محمد علی هاشمی 2
1 -
2 -
الکلمات المفتاحية: آموزش ناکافی فقه اللّغة, صرفزدگی, آسیبهای بیتوجهی به فقه اللّغة, رابطه فقه با فقه اللّغة, علوم میانرشتهای ادبیات عرب و قرآن و حدیث,
ملخص المقالة :
فقه اللّغة، دانشی کلیدی برای فهم متن قرآن و حدیث و استنباط از این دو منبع وحیانی است. با این حال، وضعیت آن در مسیر آموزشی و پژوهشی حوزههای علمیه با خلأهای جدّی مواجه است. حجّت الاسلام و المسلمین عشایری منفرد در گفتوگوی ذیل بر پایه تجربه آموزشی و پژوهشی خود، در تلاش برای شناسایی عواملی است که باعث کمتوجّهی به این دانش شده است. پرسش محوری مصاحبه این است که چه زمینههایی موجب ایجاد خلأهای پژوهشی برای دانش فقه اللّغة شده است؟ او در پاسخ، زمینه اصلی را خلأهای موجود در آموزش این دانش میداند. آموزش ناکافی برای فقه اللّغة، تصوّر بینیازی از دانش لغت بعد از فراگیری دانش صرف، عدم آشنایی با فواید هر یک از معاجم لغوی و وضعیت نامطلوب طلّاب علوم دینی در ارتکازات لغوی، اجزای این خلأ است. چند آفتی که در بُعد پژوهشی متوجّه این دانش میباشد عبارتند از بیتوجّهی به علوم اعتباربخش شیعی به دانش لغت، تبدیل شدن لغت به دکور تزیینی پژوهشها و نیز بیتوجّهی به دادههای لغوی و غیر لغوی موجود در معاجم لغت در دانشهای هدف. راهکار برونرفت از این وضعیت، ترویج آموزش، تقویت دایره واژگانی طلّاب و ترویج پژوهشهای لغوی در حوزه علمیه است. به لحاظ رتبی، دو راهکار اوّل مقدّم بر راهکار سوم هستند. از جمله ویژگیهای این مصاحبه، توجّه به علوم مقصد برای دانش فقه اللّغة و نیز ارائه مثالهای واقعی قرآنی در این زمینه است.