نقش مدیریت شهری در افزايش كيفيت نگهداشت بناهاي تاريخي
الموضوعات :ایلناز صادقی 1 , معصومه چهارمحال 2 , اکرم محمدي 3
1 - واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران.
2 - واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 - کارشناسی ارشد تکنولوژی معماری دانشگاه تهرانريال تهران، ایران.
الکلمات المفتاحية: مدیریت شهری, کیفیت نگهداری, بناهای تاریخی, تهران,
ملخص المقالة :
در دنیای امروز، مدیریت شهری فراتر از وظایف سنتی خود عمل می‌کند و به عنوان یک مسئولیت استراتژیک با پیامدهای عملیاتی متعدد، با حوزه‌های قدرت، سیاست، اجتماع و اقتصاد شهری تعاملات ناگسستنی برقرار می‌سازد. در این راستا، حفظ و نگهداری میراث فرهنگی، به ویژه بناهای تاریخی، به عنوان هویت‌ساز و معرف فرهنگ و تمدن، نقشی کلیدی در توسعه پایدار شهری ایفا می‌کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت شهری در ارتقای کیفیت نگهداری بناهای تاریخی در کلانشهر تهران به انجام رسید. این پژوهش از نوع همبستگی بوده و با گردآوری اطلاعات از 373 نفر از کارکنان و مدیران شهرداری تهران، به بررسی رابطه بین متغیرهای مرتبط با مدیریت شهری و کیفیت نگهداری بناهای تاریخی پرداخته است. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه جمع‌آوری و با روش معادلات ساختاری و نرم‌افزار SmartPLS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین متغیرهای شهرداری، شورای شهر، اتاق بازرگانی و سایر ارگان‌ها با کیفیت نگهداری بناهای تاریخی، همبستگی معنی‌داری وجود دارد. این یافته‌ها حاکی از آن است که مدیریت شهری در سطوح مختلف سازمانی و در تعامل با سایر ذینفعان، نقشی کلیدی در ارتقای کیفیت نگهداری این میراث ارزشمند ایفا می‌کند مدیریت شهری در حفظ و ارتقای کیفیت بناهای تاریخی به عنوان نماد هویت و فرهنگ شهری، نقشی اساسی بر عهده دارد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که تعامل سازنده بین سطوح مختلف سازمانی شهرداری، شورای شهر، اتاق بازرگانی و سایر ذینفعان، در کنار برنامه‌ریزی و اجرای سیاست‌های کارآمد، می‌تواند به ارتقای کیفیت نگهداری بناهای تاریخی و حفظ این میراث ارزشمند برای نسل‌های آینده کمک کند.
1- بیژنی¬اول، سعید؛ رضائی¬فر، حمیدرضا؛ محمودزاده، مهدی؛ و محمدی، محمد(1402). ارائه الگوی پیشایندها و پسایندهای جابجایی مدیران در مدیریت شهری. تعالی منابع انسانی، 4(3)، 113-90.
2- پاکزاد، جهانشاه(1390). راهنمای طراحی فضاهای شهری در ایران. تهران: انتشارات شهیدی.
3- پزشکی، مهدی؛ و ولی شریعت‌پناهی، مجید(1398). بررسی و تحلیل رابطه مدیریت شهری و توسعه پایدار در بافت‌های تاریخی: مطالعه موردی بافت تاریخی شیراز با تأكید بر ارائه مدلی كاربردی و همساز با فرهنگ و شرایط محیطی. فصلنامه علمی-پژوهشی جغرافیا (برنامه‌ریزی منطقه‌ای)، 9(2)،457-501. dor:20.1001.1.22286462.1398.9.2.30.6
4- پورجعفر، محمدرضا؛ و معروفی، سکینه(1387). بعد اجتماعی به‌عنوان یکی از ابعاد پنهان در برنامه‌ریزی، طراحی و اجرای طرح‌های ساماندهی و احیای بافت‌های فرسوده. مدیریت شهری، 19، 47-58.
5- جهان¬شاهی، محمدحسین(1382). شهر و سکونت: از بافت¬های قدیمی و کهنه تا بافت¬های نو حاشیه و حومه شهر: تحلیل بافت¬های فرسوده و مشکل‌ساز شهری و راهبرهای آن. جستارهای شهرسازی، 6، 47-56.
6- داودی، رضا(1398). بررسی چگونگی حفظ و احیای بناهای ارزشمند تاریخی. پژوهش‌های مرمت و معماری ایرانی اسلامی، 2(4)، 15-22.
7- شاطری‌وایقان، امید؛ و دبدبه، محمد(1398). روﯾﮑﺮد اﺣﯿﺎی ﺑﺎﻓﺖﻫﺎی ﺗﺎرﯾﺨﯽ و ارزﺷﻤﻨﺪ ﺷﻬﺮی در ﺣﻔﻆ ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻌﻤﺎری ﺑﻨﺎﻫﺎ. مطالعات طراحی شهری و پژوهش‌های شهری، 10(2)، 57-64.
8- شهاب¬زاده، مرجان(1395). تجدید حیات در بافت‌های تاریخی از طریق راهبرد اصالت بخشی (مونه موردی بافت تاریخی شیراز). معماری اقلیم گرم و خشک، ۱(۱)، 1-12.
9- علمداری، وحید؛ ایمانی، محمدنقی؛ یونسی بروجنی، جلیل؛ و شریفی، اصغر(1402). طراحی مدل شایستگی‌های عمومی و اختصاصی حوزه مدیریت شهری (مطالعه موردی: مدیران شهرداری تهران). مطالعات مدیریت شهری، 15(53)، 143-152.
10- موسوی، سیده صفا؛ و حسین¬زاده، فائزه(1402). عوامل مؤثر در حفظ و احیای ارزش¬های فرهنگی در بافت تاریخی بناهای اسلامی (مطالعه موردی بناهای شهر تهران). مدیریت فرهنگی، 16(58)، 155-173.
11- نوروزی، فاطمه؛ رجب‌زاده، جواد؛ و عنایتی، هاشم(1400). بررسی تأثیر مدیریت شهری بر کیفیت ارائه خدمات شهری. هشتمین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی در ایران، 1(1)، 541-549.
12- هیر، جوزف؛ هالت، توماس؛ و رینگل، کریستین(1395). مدل‌سازی معادلات ساختاری کمترین مربعات جزئی (PLS-SEM). ترجمه عادل آذر و رسول غلام‌زاده. تهران: انتشارات نگاه دانش.
13- Barclay, D. W., Thompson, R., & Higgins, C. (1995). The partial least squares (PLS) approach to causal modeling: personal computer use as an illustration. Technology Studies, 2(2), 285–309.
14- Bogdan, A., Chambre, D., Copolovici, D. M., Bungau, T., Bungau, C. C., & Copolovici, L. (2022). Heritage Building Preservation in the Process of Sustainable Urban Development: The Case of Brasov Medieval City, Romania. Sustainability, 14(12), 6959. doi:10.3390/su14126959
15- Dastgerdi, A. S., & De Luca, G. (2020). Improving cultural heritage policy for the preservation of historic minority quarters. international journal on minority and group rights, 27(3), 645-661.
16- Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of marketing research, 18(1), 39-50. doi:10.1177/002224378101800104
17- McGill, R. (2020). Urban resilience–An urban management perspective. Journal of Urban Management, 9(3), 372-381. doi:10.1016/j.jum.2020.04.004
18- Orlenko, M., Ivashko, Y., Chang, P., Ding, Y., Krupa, M., Kuśnierz, K., & Sandu, I. G. (2021). The specificity of the restoration and monument protective measures for the preservation of historical Chinese Gardens. International journal of conservation science, 12(3), 1003-1026.
19- Raxmonov, D., & Toshpo’Latova, B. (2021). Preservation of historical monuments of ferghana region. Scientific progress, 1(6), 458-462.
20- Siddiqov, M. (2021). Urban planning measures in the preservation of architectural monuments. Теория и практика современной науки, (4 (70)), 6-9.
21- Van Dijk, M. P. (2006). Managing cities in developing countries. Books.
22- Werts, C. E., Linn, R. L., & Jöreskog, K. G. (1974). Intraclass reliability estimates: Testing structural assumptions. Educational and Psychological measurement, 34(1), 25-33. doi:10.1177/001316447403400104