مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش و فناوری محیط زیست 2676-3060 4 6 2020 8 4 A Review of Arsenic Heavy Metal Removal from Water Resources مطالعه مروری روش های حذف فلز سنگین آرسنیک از منابع آبی 0 0 fa فریبا استوار دانشگاه ارومیه مرضیه حسن زاده دانشگاه گیلان 2018 12 29 Many of the pollutants in the water are known to be harmful and toxic to human and environmental health. Among these pollutants, arsenic is more important because millions of people are exposed to contaminated drinking water. Arsenic is one of the rare elements in the earth crust, which is in the 20th place in abundance, and it's often found in the form of arsenic sulfide or arsenic and arsenide. This element can exist in both organic and inorganic forms, but inorganic arsenic is generally more toxic than its organic form. In various studies, there is a significant relationship between the high concentrations of this element in drinking water, liver, nasal cavity, skin, bladder, and kidneys cancers in men and women body. The World Health Organization (WHO) has identified the lowest standards of arsenic for drinking water below 0.01 mg/L (10 micrograms per liter) in the latest writing of drinking water standards, and the same amount has been reported for arsenic in Iran's 1053 standard. In this study, various techniques for removing arsenic and efficiency of different nanoparticles in the treatment of arsenic from drinking water have been investigated. بسیاری از آلاینده‌های موجود در آب برای سلامتی انسان و محیط زیست، مضر و سمی شناخته شده‌اند. در میان این آلاینده‌ها آرسنیک از اهمیت بیشتری برخوردار است، چرا که میلیون‌ها نفر در معرض آب آشامیدنی آلوده به آن قرار دارند. آرسنیک یکی از عناصر کمیاب در پوسته زمین می‌باشد که از لحاظ فراوانی در رده بیستم جای گرفته و اغلب به شکل سولفید آرسنیک یا آرسنات‌های فلزی و آرسنیدها وجود دارد. این عنصر می‌تواند در دو صورت معدنی و یا آلی وجود داشته باشد؛ اما آرسنیک غیرآلی به طور کلی سمی تر از فرم آلی آن است. در مطالعات مختلف ارتباط معنی‌داری بین غلظت‌های بالای این عنصر در آب آشامیدنی و سرطان‌های کبد، حفره بینی، شش، پوست، مثانه و کلیه در مردان و زنان نشان داده شده است. سازمان بهداشت جهانی در آخرین نگارش استانداردهای آب آشامیدنی، حد مجاز آن را کمتر از 01/0 میلی گرم در لیتر (10 میکرو گرم در لیتر) مشخص کرده است و همچنین حد مجاز آرسنیک در استاندارد 1053 ایران نیز همین مقدار گزارش شده است. در این مطالعه به بررسی تکنیک های مختلف حذف آرسنیک و همچنین کارایی نانوذرات مختلف در تصفیه آرسنیک از آب آشامیدنی پرداخته شده است. http://journal.eri.acecr.ir/fa/Article/Download/8562