مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه علمی توانمندی روان شناختی 1 1 2025 11 12 The role of Emotional Beliefs in Predicting Suicidal Ideation in Adults with a History of Childhood Adversity نقش باورهای هیجانی در پیش¬بینی ایده‌پردازی خودکشی در بزرگسالان با سابقه ناملایمات کودکی 43 51 fa نرجس عامری دانشگاه سمنان 2025 4 28 <p>Childhood adversity is known as one of the strongest predictors of psychological trauma in adulthood; however, not all people with a history of trauma experience suicidal thoughts. The determining factor in this is the way an individual processes and believes about their emotions. The present study aimed to investigate the role of emotional beliefs in predicting suicidal ideation in adults with a history of childhood adversity. This was a descriptive-correlational study. The statistical population consisted of all adults in Semnan who had a history of childhood adversity, of whom 320 were selected through purposive sampling. In this study, the childhood trauma questionnaires of Bremner et al. (2007), suicidal ideation of Beck et al. (1988), and beliefs about emotions of Manser et al. (2012) were used. Pearson correlation test and stepwise regression were used to analyze the data. The results showed that emotional beliefs were positively and significantly correlated with suicidal ideation in adults with a history of childhood adversity. The regression results also indicated that emotional beliefs explained 53% of the variance in suicidal ideation. According to the results obtained, emotional beliefs played an important role in suicidal ideation in adults with a history of childhood adversity. Based on these findings, it is suggested that special attention be paid to the role of emotional beliefs in therapeutic and preventive interventions to prevent the occurrence of self-harming behaviors.</p> <p>ناملایمات دوران کودکی به عنوان یکی از قوی&zwnj;ترین پیش&zwnj;بینی&zwnj;کننده&zwnj;های آسیب&zwnj;های روان&zwnj;شناختی در بزرگسالی شناخته می&zwnj;شود؛ با این حال، همه افراد با سابقه تروما دچار افکار خودکشی نمی&zwnj;شوند. عامل تعیین&zwnj;کننده در این میان، نحوه پردازش و باورهای فرد نسبت به هیجانات خود است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش باورهای هیجانی در پیش&zwnj;بینی ایده&zwnj;پردازی خودکشی در بزرگسالان با سابقه ناملایمات کودکی انجام شد. این پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه بزرگسالان شهر سمنان که سابقه ناملایمات در دوران کودکی دارند، تشکیل دادند که 320 نفر به شیوه نمونه&zwnj;گیری هدفمند انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه&shy;های آسیب&rlm;های دوران کودکی برمنر و همکاران (2007)، ایده&zwnj;پردازی خودکشی بک و همکاران (1988) و باورها درباره هیجانات مانسر و همکاران (2012) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده&zwnj;ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج نشان داد که باورهای هیجانی با ایده&zwnj;پردازی خودکشی در بزرگسالان با سابقه ناملایمات کودکی همبستگی مثبت و معنادار داشتند. نتایج رگرسیون نیز حاکی از این بود که باورهای هیجانی 53 درصد از واریانس ایده&zwnj;پردازی خودکشی را تبیین کردند. طبق نتایج به دست آمده، باورهای هیجانی، نقش مهمی را در ایده&zwnj;پردازی خودکشی در بزرگسالان با سابقه ناملایمات کودکی داشتند. بر اساس این یافته&zwnj;ها، پیشنهاد می&zwnj;شود که در مداخلات درمانی و پیشگیرانه، توجه ویژه&zwnj;ای به نقش باورهای هیجانی صورت گیرد تا از بروز رفتارهای خودآسیب&zwnj;رسان پیشگیری شود.</p> http://psycapability.ir/fa/Article/Download/52990