مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه علمی قضانامه 3 8 2025 12 13 International Law Analysis of the Israeli Military Attack on Iran: From the Perspective of International Responsibility and the Right to Self-Defense under the United Nations Charter تحلیل حقوق بین‌الملل حمله نظامی رژیم صهیونیستی به ایران: از منظر مسئولیت بین‌المللی و حق دفاع مشروع بر اساس منشور ملل متحد 60 71 fa اطهر درویشی قم سید نیما نوروزی حوزه علمیه قم و دانشگاه جامعه المصطفی سید محمدرضا قاسم تبار دانشگاه آزاد اسلامی 2025 6 21 <p>The Israeli regime's military attack on Iranian territory on June 13, 2025, which resulted in civilian casualties and the destruction of infrastructure, is a clear violation of fundamental international law principles. According to Article 2(4) of the United Nations Charter and related resolutions, the use of force against the territorial integrity and political independence of states is prohibited, and it is only legitimate in cases of self-defense or collective action by the Security Council. In this attack, the Israeli regime carried out an overt act of aggression without the authorization of the Security Council and in the absence of an immediate threat. Furthermore, targeting civilians and residential areas violates the principles of distinction and proportionality in humanitarian law and even constitutes war crimes. According to Article 51 of the Charter, Iran has the right to individual and collective self-defense, subject to the principles of necessity, proportionality, distinction, and immediate reporting to the Security Council. Iran can also pursue the Israeli regime's responsibility through international bodies such as the Security Council, the General Assembly, the International Court of Justice, and the International Criminal Court. This study analyzes the Israeli regime&rsquo;s violations with reference to international documents, conventions, and rulings of international tribunals, emphasizing the legitimacy of Iran's right to self-defense.</p> <p>حمله نظامی رژیم صهیونیستی به خاک ایران در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ که منجر به تلفات غیرنظامیان و تخریب زیرساخت&zwnj;ها شد، نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بین&zwnj;الملل است. بر اساس ماده ۲(۴) منشور ملل متحد و قطعنامه&zwnj;های مرتبط، استفاده از زور علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی کشورها ممنوع بوده و تنها در صورت دفاع مشروع یا اقدامات جمعی شورای امنیت مشروعیت دارد. در این حمله، رژیم صهیونیستی بدون مجوز شورای امنیت و بدون وجود تهدید فوری، به تجاوزی آشکار مبادرت ورزید. افزون بر آن، هدف قرار دادن غیرنظامیان و مناطق مسکونی، نقض اصول تمایز و تناسب در حقوق بشردوستانه و حتی مصداق جنایات جنگی است. بر اساس ماده ۵۱ منشور، ایران حق دفاع مشروع فردی و جمعی را دارد، مشروط به رعایت اصول ضرورت، تناسب، تمایز و گزارش فوری به شورای امنیت. همچنین ایران می&zwnj;تواند از طریق نهادهای بین&zwnj;المللی نظیر شورای امنیت، مجمع عمومی، دیوان بین&zwnj;المللی دادگستری و دیوان کیفری بین&zwnj;المللی مسئولیت رژیم صهیونیستی را پیگیری کند. این مطالعه با استناد به اسناد بین&zwnj;المللی، کنوانسیون&zwnj;ها و آراء دیوان&zwnj;ها، نقض&zwnj;های رژیم صهیونیستی را تحلیل و بر مشروعیت حق دفاع مشروع ایران تأکید می&zwnj;کند.</p> http://aujsas.ir/fa/Article/Download/52453