مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری دو فصلنامه فلسفه تربیت 2538-2802 2 10 2025 10 4 Metaphysical -Epistemological Paradigm: The philosophical Basis of Plicy Making in Iran's Teacher Education (Explanation and Criticism) پارادایم معرفت‏ شناختی حقیقت‏‌گرا: مبنای فلسفی سیاست‏گذاری در تربیت معلم ایران (تبیین و نقد) 146 164 10.61882/pesi.51271.2.10.146 fa دكتر سيد مهدي سجادي استاد دانشگاه تربيت مدرس تهران مریم نادری دانشگاه الزهرا 2025 8 26 <p>The Metaphysical Nature of Truth, As one of the Most Important and Influential Axes in the Realm of Philosophy and Philosophizing, Has Left Tremendous Effects on Other parts of Philosophy, Including Epistemology and Axiology. The Philosophers in Order to Justify their Desired Epistemological Beliefs, Returns to the Ontological Themes of Truth and by Citing the Strength of their Ontological Beliefs, They Give Gredibility to their Epistemological Themes and Beliefs. This Effect Can be witnessed in the Form of the Appearance of a Proposition Called "Justified True Belief" in the Epistemological Discussions of Classical and Modern Philosophies. On the other Hand, the Documents of Development of Iran's Education and Training System, Which has a Metaphysical Rrealist Nature, Also Refer to Knowledge That Should be Considered in Pedagogies, Including in the Teacher Training System, and Should be This Point Pointed out That the Knowledge That is Given to Teachers in the Form of Curricula and Pedagogy is a Knowledge Affected by the Realistic Metaphysical Requirements of Islamic Philosophy. In This Article, We Will Point out What Approach is Bbased on the Knowledge Derived From the Ontological-Metaphysical Basis of Islamic Philosophy, Which Governs Policy-Making in the Field of Teacher Training in the Form of the Theoretical Foundations of Upper-Level Documents of the Education and Training System, and What is This Approach of Knowledge. It Will Leave Consequences on the Pedagogy of Teacher Training and What Kind of Criticism is There.</p> <p>حقیقت&rlm;گرایی و به عبارتی ماهیت متافیزیکی حقیقت، به عنوان یکی از مهم&rlm;ترین و تاثیرگذارترین محور از قلمرو فلسفه و فلسفیدن، اثرات شگرفی بر دیگر بخش&rlm;های فلسفه از جمله معرفت&rlm;شناسی و ارزش&rlm;شناسی به جای گذاشته است، چنانکه مدعیان فلسفه نیز برای توجیه باورهای معرفت&rlm;شناختی مورد نظر خود، به مضامین اونتولوژیک حقیقت روی می&rlm;آورند و با استناد به قوت باورهای اونتولوژیک خود، به مضامین و باورهای معرفت&rlm;شناختی خود اعتبار می&rlm;بخشند و به همین جهت می&rlm;توان بیشترین تاثیر حقیقت&rlm;گرایی اونتولوژیک را بر مساله معرفت و معرفت&rlm;شناسی ردیابی نمود. این تاثیر را می&rlm;توان در قالب ظهور گزاره&rlm;ای به نام &laquo; باور صادق موجه&raquo; در مباحث معرفت&rlm;شناسی فلسفه&rlm;های کلاسیک و مدرن شاهد بود. از سویی دیگر اسناد بالا دستی نظام تعلیم و تربیت ایران نیز که از ذات حقیقت&rlm;گرایانه متافیزیکی برخوردار است، نیز بالتبع به دانشی ارجاع می&rlm;دهند که باید در پداگوژی&rlm;ها از جمله در نظام تربیت معلم نیز مد نظر قرار گیرد و باید به این نکته اشاره نمود که دانشی که در قالب برنامه&rlm;های درسی و پداگوژی به معلمان داده می&rlm;شود، دانشی متاثر از اقتضائات حقیقت گرایانه متافیزیکی متعلق به فلسفه اسلامی است. در این مقاله اشاره خواهیم داشت دانش برآمده از مبنای اونتولوژیک - متافیزیکی فلسفه اسلامی که در قالب مبانی نظری اسناد بالادستی نظام تعلیم و تربیت، حاکم بر سیاست&rlm;گذاری در حوزه تربیت معلم است، مبتنی بر چه رویکردی است و این رویکرد از دانش، چه پیامدهایی را بر پداگوژی تربیت معلم به جای خواهد گذاشت و چه نقدی بر آن وارد است.</p> http://pesi.saminatech.ir/fa/Article/Download/51271