﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>التیام</JournalTitle>
      <ISSN>2423-5695</ISSN>
      <Volume>10</Volume>
      <Issue>1</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2023</Year>
        <Month>8</Month>
        <Day>7</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle>A Review of Structure and Mechanisms of Tendon Injury and Repair in Small Animals</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>مروری بر ساختار و مکانیسم‌های آسیب و ترمیم تاندون در حیوانات کوچک</VernacularTitle>
    <FirstPage>11</FirstPage>
    <LastPage>18</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName> فاطمه</FirstName>
        <LastName> ایرجی</LastName>
        <Affiliation>دانشگاه شیراز</Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>ابوتراب</FirstName>
        <LastName>طباطبایی نایینی</LastName>
        <Affiliation>دانشگاه شیراز</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2023</Year>
      <Month>6</Month>
      <Day>5</Day>
    </History>
    <Abstract>Tendons are soft connective tissues composed of parallel collagen fibers embedded in an extracellular matrix. This organized structure allows the tendons to bear and transfer large forces between the muscle and the bone. Tendons contain 86% collagen, 1-5% proteoglycan ,and 2% elastin, which are calculated as dry weight, and water is responsible for 60-80% of the wet weight of the whole tendon. Tendon healing can be generally divided into 3 phases; the repair, inflammation, and remodeling phases. Although the tensile strength of the healed tendon improves over time, it does not reach the level of uninjured tissue.</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">تاندون‌ ها بافت‌ های همبند نرمی هستند که از رشته‌های کلاژن موازی در یک ماتریکس خارج سلولی تعبیه شده‌اند. این ساختار سازمان یافته به تاندون ها اجازه می دهد تا نیروهای زیادی را بین ماهیچه و استخوان تحمل کرده و انتقال دهند. تاندون ها حاوی 86 درصد کلاژن، 1 تا 5 درصد پروتئوگلیکان و 2 درصد الاستین هستند که وزن خشک محاسبه می شود و آب مسئول 60 تا 80 درصد وزن مرطوب کل تاندون است. خونرسانی و تعداد سلول محدود ، ترمیم تاندون را چالش برانگیز و کند میکند. بهبودی تاندون را می توان تا حد زیادی به 3 مرحله تقسیم کرد، مراحل ترمیم، التهاب و بازسازی. مرحله التهابی اولیه تقریباً بلافاصله پس از آسیب تاندون رخ میدهد که حدود 24 ساعت طول میکشد گلبولهای قرمز، پلاکتها و سلولهای التهابی (مثلاً: نوتروفیلها، مونوسیتها و ماکروفاژها) به محل زخم مهاجرت میکنند و با فاگوسیتوز محل را از مواد نکروزه پاک میکنند. در طول مرحله تکثیر، یک ماتریکس بهم ریخته از بافت گرانولاسیون در محل آسیب وجود دارد. از نظر بافتشناسی، انواع سلولهای غالب، فیبروبلاستها همراه با تعداد کمتری از ماکروفاژها و ماستسلها هستند. از نظر بافت‌شناسی، اندازه فیبروبلاست‌ها کاهش یافته و سنتز ماتریکس آنها را کند کرده‌اند و رشته‌های کلاژن شروع به جهت‌گیری طولی خود در امتداد تاندون میکند. در مرحله بازسازی  تغییرات در بافت ترمیمشده را می‌توان با چشم غیرمسلح مشاهده کرد زیرا اسکار قرمز قبلی اکنون صورتی و شفاف می‌شود و اتصالی بین دوانتهای آن ایجاد می‌کند با این حال، در بسیاری از مطالعات نشان داده شدهاست که تاندون التیامیافته بیش از یک سال طول میکشد تا به استحکام عملکردی بافت آسیب ندیده نزدیک شود.  اگرچه استحکام کششی تاندون در حال بهبود با گذشت زمان بهبود می‌یابد، اما به سطح بافت سالم و صدمه‌نخورده نمی‌رسد.</OtherAbstract>
    <ObjectList>
      <Object Type="Keyword">
        <Param Name="Value">تاندون،ترمیم،ساختار،مکانیسم</Param>
      </Object>
    </ObjectList>
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://eltiamjournal.ir/fa/Article/Download/42487</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>