﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>دانش ها و آموزه های قرآن و حدیث</JournalTitle>
      <ISSN> 4695-2676</ISSN>
      <Volume>1</Volume>
      <Issue>3</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2019</Year>
        <Month>5</Month>
        <Day>8</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle>1</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>شعور موجودات در قرآن و روایات3</VernacularTitle>
    <FirstPage>0</FirstPage>
    <LastPage>0</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>علی</FirstName>
        <LastName>عظیمی</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2019</Year>
      <Month>5</Month>
      <Day>9</Day>
    </History>
    <Abstract>1</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">قرآن و حدیث، تمام نظام هستی و پدیدههای آن را در حال تسبیح و تنزیه خدا می شمرد. انسان‌ها چگونگی و حقیقت این تسبیح را نمی فهمند، مگر کسانی که به کمالات روحی و معنوی دست یافته باشند. گروهی از مفسّران، دلالت این آیات را حالی و مجازی دانسته و گروهی دیگر معتقد به قالی و حقیقی بودن آن شده اند. اشارات متون وحیانی، بررسی احادیث معصومان علیهم السلام و یافته های علمی، نشان می دهد که موجودات، خود را یافته و با زبان مخصوص خویش، خدا را می-ستایند و این تسبیح و تنزیه، حقیقی بوده و بر شعورمندی آنها دلالت می کند.</OtherAbstract>
    <ObjectList>
      <Object Type="Keyword">
        <Param Name="Value">یُسَبِّحُ لِلّه، زبان موجودات، حیات جمادات، کلام نقلی، معارف قرآن و حدیث</Param>
      </Object>
    </ObjectList>
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://majaleh-a.ir/fa/Article/Download/37587</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>